Kiedyś się życiu dała w lenno...

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj


Naprzeciw burz... Kiedyś się życiu dała w lenno... • Z martwej roztoki • z cyklu Na rozstaju • Władysław Orkan Człowiek
Naprzeciw burz... Kiedyś się życiu dała w lenno...
Z martwej roztoki
z cyklu Na rozstaju
Władysław Orkan
Człowiek

KIEDYŚ SIĘ ŻYCIU DAŁA W LENNO...


Kiedyś się życiu dała w lenno,
Umiej-że, duszo, znieść niewolę —
Gdy cię jak jodłę niebopienną
Gnie wicher, hardość miej w swem czole.

Miej moc odgięcia i sproszczenia
Po każdej burzy, która-ć znęka —
Zdrową bądź wiecznie ode rdzenia,
Choć kora w bruzdy chore spęka.

Postrach rzuć z chmur na ludzi-drwali,
Błękity zadziw swym wyrostem —
A gdy cię śmierć siekierą zwali,
Bądź ku wieczności mostem...


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Władysław Orkan.