Nie tylkoś nauczonym sławna rymem swoim,
Dziwujem się i sercu i uczynkom twoim,
Cnotliwa Telezyllo, bo gdyś usłyszała
O wielkiej swych porażce, wneteś broń porwała,
A twym śmiałym przykładem wszytka płeć niewieścia
Rzuciła się za tobą, i nie dałaś weszcia[1]
Nieprzyjaciołom srogim w miasto, choć zwalczone;
Przeto twe imę będzie na wieki pomnione.