Józio, Witoś i Janek

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Ludwik Niemojowski
Tytuł	Józio, Witoś i Janek
Pochodzenie	Trójlistek
Wydawca	Józef Unger
Data wyd.	1881
Druk	Józef Unger
Miejsce wyd.	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

XC.

Józio, Witoś i Janek.

Józio się wciąż maże, krzywi,
Za płacz strofuje go Tatka,
Nikt się jednak mu niedziwi,
Gdyż ma dopiéro dwa latka.
Witoś figluje z hałasem,
Nie pomnąc na grzeczność, statek,
Za to w kątku stoi czasem,
Choć ma dopiéro pięć latek.

Janka za płochość i szały,
Nie stawiają wprawdzie w kąty,
Lecz potępia go świat cały,
Bo już skończył rok dziesiąty.
Choć źle płakać i figlować,
Są względy dla małych dziatek,
Ale trudniéj błąd darować
Chłopcu co ma dziesięć latek.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Ludwik Niemojowski.