Encyklopedyja powszechna (1859)/Arkadyjusz
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Arkadyjusz |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
Arkadyjusz, cesarz wschodniego państwa Rzymskiego (393—408), urodzony w Hiszpanii 377 r., syn cesarza Teodozyjusza; w czasie podziału cesarstwa Rzymskiego po śmierci ojca, otrzymał państwo wschodnie, a brat jego Honoryjusz zachodnie. Posiadłości jego rozciągały się od Adryjatyku do Tygru, i od Scytyi do Etyjopii. Prawdziwymi jednak panami cesarstwa byli początkowo chciwy i okrutny Rufin, z pochodzenia Gall, a następnie eunuch Eutropijusz, pierwszy w swoim rodzaju, któremu powierzono najwyższą władzę cywilną i naczelne dowództwo wojsk, ten strącony z władzy przez Gaïnata, który znowu zastąpiony został przez Eudoxyję, żonę Arkadyjusza, nieubłaganą prześladowczynię ś. Jana Chryzostoma, patryjarchy konstantynopolitańskiego. Panowanie Arkadyjusza, który na dworze swoim zaprowadził zbytek wschodni, przedstawia długi szereg klęsk publicznych, napadów barbarzyńców, głodu i trzęsienia ziemi. Obojętny na wszystko Arkadyjusz, umarł w 408 roku, nie pozostawiwszy po sobie żadnego żalu.
