Encyklopedyja powszechna (1859)/Arcykanclerz
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Arcykanclerz |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Arcykanclerz. Tytuł ten nosili dwaj dygnitarze państwa francuzkiego, utworzone przez uchwałę senatu z d. 28 Floreala XII roku. Pierwszym był arcykanclerz cesarstwa (Archichancelier de l’empire), do którego należało ogłaszanie praw i zacednionych uchwał senatu. Był on wielkim mistrzem pałacu cesarskiego, i wraz z wielkim sędzią, ministrem sprawiedliwości składał cesarzowi coroczne sprawozdania o nadużyciach jakie się wkradły w wymiarze sprawiedliwości cywilnej i kryminalnej. Prezydował w najwyższym sądzie cesarskim, oraz w połączonych wydziałach Rady Stanu, znajdował się przy sporządzeniu wszystkich aktów rodziny cesarskiej, i podpisywał wszystkie nominacyje w wydziale sądownictwa. Wreszcie z prawa prezydował w kollegijum wyborczem Girondy. Drugi arcykanclerz zwał się arcykanclerz stanu (Archichancelier d’Etat) i stanowił trzecią najwyższą godność utworzoną przez Napoleona I. Do niego należało ogłaszanie traktatów pokoju i przymierza, oraz wypowiadanie wojny. Z prawa prezydował w kollegijum wyborczem dolnej Loary. J. P.
[[Kategoria:]]