Encyklopedyja powszechna (1859)/Arcy
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Arcy |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku | |
Arcy, wyraz z greckiego: archi: używa się w połączeniu z innemi wyrazami; i znaczy: bardzo, wiele, nadzwyczajnie, w wysokim stopniu; np. Z niego arcydobry człowiek — to arcy poczciwy, szlachetny. W znaczeniu literatury i sztuki, określa większą doskonałość arcydzieło, czy to utworu piśmiennego, czy rzeźby, malarstwa, architektury i muzyki. Wyraz ten, położony przed tytułem jakiej godności, oznacza wyższy jej stopień, np. Arcy-biskup, arcy-książe. Polska szlachta drobna, często przez pochlebstwo dodawała do niektórych tytułów ten wyraz: mieliśmy więc arcy-stolników, arcy-chorążych i t. p., których ustawy nasze nie znały.
