Encyklopedyja powszechna (1859)/Arakczejew
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Arakczejew |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii | |
Arakczejew (Alexy syn Andrzeja), hrabia, generał artylleryi, ur. 1769 roku. Skończywszy nauki w korpusie kadetów artylleryi i inżynieryi, gdzie był później nauczycielem i adjutantem generała Melissino, mianowany został naczelnikiem garnizonu artylleryi w Gatczynie pod Petersburgiem; w 1796 r. otrzymał stopień pułkownika, a w następnym roku generał-majora, tudzież w darze włość Gruzino z 2,000 dusz i tytuł barona. W roku 1799, po krótkiej przerwie służby, mianowany kommandorem świętego Jana Jerozolimskiego, inspektorem całej artylleryi i wyniesiony do godności hrabiowskiej. W roku 1808 powołany na ministra wojny, w 1809 r. na członka Rady Państwa. Zreformowanie i udoskonalenie artylleryi, a w czasie wojny 1812 r. urządzenie rezerw dla armii, opatrzenie jej w potrzeby wojenne i żywność, oraz zaprowadzenie później osad wojskowych, należą do zasług Arakczejewa, któremi umiał zyskać wielkie względy i ufność cesarza Alexandra I. W r. 1826 wziąwszy dymissyję, mieszkał odtąd w dobrach swoich aż do śmierci zaszłej w r. 1834. Testamentem, jeszcze w roku 1816 przez cesarza Alexandra I zatwierdzonym, zastrzegł, iż jeśli sam spadkobiercy nie przeznaczy, w takim razie wybór jego zależeć będzie od Monarchy. Gdy więc za życia nie wskazał, kto ma być jego spadkobiercą, N. Cesarz Mikołaj I, przeznaczył dobra Arakczejewa Gruzino na utrzymanie korpusu kadetów w Nowogrodzie, któremu jeszcze za życia swego ofiarował on 300,000 rs.; korpusowi nadany został herb domu Arakczejewa i nazwa: „Nowogrodzkiego hrabi Arakczejewa korpusu kadetów.“ W r. 1833 wniósł Arakczejew 50,000 rs. do banku pożyczkowego państwa, z warunkiem, żeby ta summa z procentami zostawała w nim przez lat 93, t.j. do 1921 r., w którym, licząc po 4 procenta, wynosić będzie 1,918,950 rubli. Trzy czwartych tego kapitału mają być wypłacone temu, kto w 1925 r. napisze w języku rossyjskim historyję cesarza Alexandra I, uznaną za najcelniejszą, to jest: najobszerniejszą, najgruntowniejszą i najwymówniejszą; pozostała czwarta część kapitału, ma być obróconą na koszta druku tej historyi w liczbie 10,000 egzemplarzy, na nagrodę za drugie z kolei po uwieńczoném takież dzieło, i t. d.
