Encyklopedyja powszechna (1859)/Araeoxen
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Araeoxen |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii | |
Araeoxen. Tę nazwę nadał v. Kobell minerałowi, będącemu wanadanem ołowiu i cynku i zawierającemu 48,7% tlenku ołowiu i 16,3 tlenku cynku. Znajduje się on w postaci mass gronowych, z drobnych kryształów złożonych, barwy czerwonej, podobnej do barwy chromianu ołowiu, tylko ciemniejszej, twardość = 3, c. g. 5,32, pod dmuchawką daje kulkę ołowianą. Pochodzi ze szpar w żyle pstrego piaskowca blisko Dahn w Bawaryi reńskiej. K. J.
