Encyklopedyja powszechna (1859)/Arabskie cyfry
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Arabskie cyfry |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii | |
Arabskie cyfry, są to dziesięć znaków, z których każdy ma wartość dwojaką: bezwzględną i względną, zależącą od miejsca na którém w wyrażeniu liczby jest postawiony; za pomocą tych znaków wyrażamy wszystkie liczby. Ponieważ Arabowie wzięli te znaki od Indyjan, którzy ich od niepamiętnych czasów używali, należałoby więc je nazywać indyjskiemi. Cyfry te przeniósł od Indyjan astronom arabski Rihan-Mohammed-ebn-Achmed-Albiruni, który długi czas w Indyjach przebywał; Arabowie przenieśli je do Hiszpanii, a u nich poznał je uczony Gerbert (później papież Sylwester II) w wieku dziesiątym, i przeniósł do Francyi. Jednakże bardzo powoli cyfry arabskie wchodziły w użycie; w dwunastym jeszcze wieku cyfry indyjskie czyli arabskie, nie zupełnie były upowszechnione pomiędzy kupcami. W czternastym wieku dopiero zaczęto ich używać do publicznych napisów, a dopiero w XV wieku na pismach urzędowych napotykać się dają.
