Encyklopedyja powszechna (1859)/Apulija
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom II |
| Rozdział | Apulija |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Apulija, część starożytnej Japygii, obejmująca południowo-wschodnią Italiję, z półwyspem Kalabryjskim. Zamieszkiwały ją w najdawniejszych czasach trzy odrębne narody: Messapowie, Peucetowie i Apulowie, które tam założyły kilka miast znakomitszych, jak: Arpi, Luceria i Canusium. Druga wojna punicka, słynna klęską Rzymian pod Kannami, po większej części prowadzoną była w Apulii. Roku 1043 Normandowie oderwali kraj ten od wschodniego państwa rzymskiego i w połączeniu z Kampaniją, Kalabryją i Sycyliją utworzyli zeń oddzielną monarchije. Obecnie nazwa: Apulija, ma już tylko znaczenie geograficzne; rozumiemy pod nią prowincyje neapolitańskie Capitanata, Terra di Bari, i Terra d’Otranto. Przestrzeń ta, za czasów rzymskich kwitnąca i słynna z przemysłu, dziś słabo zaludniona i uprawna, nie przedstawia nawet śladu dawnej pomyślności. Drogi mało uczęszczane wystawione są na rozboje; mieszkańcy jednak, choć w ogólności ciemni i przesądni, odznaczają się gościnnością.
