Encyklopedyja powszechna (1859)/Ałaktu-kul
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom I |
| Rozdział | Ałaktu-kul |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Ałaktu-kul. W stronie północno-wschodniej od jeziora Bałchasz, w odległości wiorst około 300, znajdują się dwa jeziora: bliższe Sassyk czyli Ałaktu-kul, dalsze Ała-kul, które prawdopodobnie niegdyś stanowiły jeden wielki wodozbiór. M. Pansmer, którego karta Rossyi w środkowej Azyi, mianowicie północna strona rzeki Ilia czyli Ili, na wielkie zaufanie zasługuje, łączy dwa te jeziora pięcioma kanałami: a ponieważ przestrzeń pomiędzy temi jeziorami, 40 wiorst nieprzenosząca, jest bagnista i trzcinami zarosła, to łatwo mogło potwierdzać mniemanie, źe dwa te jeziora tylko jedno stanowią. Na kartach chińskich, robionych przez europejskich missyjonarzy, z polecenia cesarza Kianlounga, na miejscu dwóch tych jezior widzimy tylko jedno. Klaproth powiada, że dawniej nazywało się Gourghe-noor, to jest jezioro mostów, które po raz pierwszy widział na karcie tego kraju, zrysowanej przez kapitana artyleryi Iwana Unkowskiego w r. 1722, według opowiadań Ziungarskiego Chon-Taiłży i nierozdzielone. Sassyk po kirgizku znaczy duszący. Nazwisko to, podług mniemania Leszczonowa, powstało od niezdrowych wyziewów, wydzielających się z obszernych trzcinisk, w około jeziora gnijących. Ważniejsza rzeka wypływająca z gór Tarbogatnjskich, którą to jezioro pochłania, nazywa się Kara-koł. Lewszyn wyspę górzystą, zwaną Arał-tiube, na swej karcie mieści na jeziorze zachodniém (Śas-syk-kul), kiedy ta bez żadnej już wątpliwości do wschodniego należy (ob. Ała-kul). Jezioro to nazywane bywa niekiedy Ała-tau-kul, jako blizkie gór tego nazwiska. G. Z.
