Encyklopedja Kościelna/Ciaconus Alfons

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom III)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1874
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Ciaconus 2. v. Ciaconius Alfons, hiszpan, dominikan, także przez Grzegorza XIII do Rzymu powołany; zajmował się badaniami dawnych pomników historji kościelnej. Um. w Rzymie ok. r. 1601, mając lat 59. Oprócz rozpraw (między innemi Historia de anima Trajani precibus Gregorii P. ab inferis erepta, Venet. 1585. De s. Hieronymi cardinalitia dignitate quaestio, razem z poprzednią rozprawą, Venet. 1588, Romae 1591), do ważniejszych dzieł jego należą: Vitae et res gestae Summorum Pontificum manor. et S. Rom. Eccl. cardinalium, ab initio nascentis Ecclesiae ad Clementem VIII (Romae 1601—1602, 2 v. f.). Autor pracował nad tém dziełem przez 10 lat; umarł przed wyjściem jego; wydania dokończył Franciszek Cabrera Morales i dodał swoje uwagi, zwłaszcza od Aleksandra VI do Klemensa VIII. Przedrukowywał to, z kontynuacją aż do Urbana VIII, Andrzej Victorellus, przy pomocy Ferdynanda Ughelli, Hieronima Aleandra, Łukasza Waddinga i Cezara Becillo (Romae 1630 2 v. f.); a Augustyn Oldoinus uzupełnił do Klemenssa IX i poprawił żywoty prawie wszystkich kardynałów (Romae 1677 4 v. f. z portretami); wreszcie Maria Guarnacci doprowadził do Klemensa XII (Romae 1751 2 t. f.). Zarzucają Ciaconiusowi brak krytyki. Zebrał także Bibliothecam omnium scriptorum ab initio mundi ad an. 1583, której część do litery E. wydał Djonizy Camusat, Paris 1731. X. W. K.