Encyklopedja Kościelna/Castulus

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom III)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1874
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Castulus, św. męcz. (26 Marca). Gdy wybuchło prześladowanie djoklecjańskie i Papież Cajus nie wiedział gdzie ukrywać chrześcjan, których liczba mnożyła się ciągle, Castulus, żarliwy chrześcjanin, a dworzanin cesarski (zetarius, diaetarius, mający nadzór nad mieszkaniem), zaproponował Papieżowi odbywanie nabożeństwa w własném mieszkaniu swojém, obok pałacu cesarskiego, jako miejscu mniej na podejrzenie wystawioném. Nie poprzestając na tém, nawracał on wielu do wiary i przyprowadzał ich do chrztu Papieżowi. Nareszcie, zdradzony i stawiony przed prefektem Fabjanem, na jego rozkaz po straszliwych męczarniach w dół wrzucony i piaskiem zasypany, życie zakończył ok. r. 286. Martyrologium nazywa go zetarius palatii et hospes sanctorum. Kard. Wiseman w Fabioli przedstawia także tę świętą postać. Ob. Boland. Acta SS. 26 Mart. N.