Encyklopedja Kościelna/Callinicus święty

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom III)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1874
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Callinicus święty (23 Sierpnia), pierwszy tego imienia patrjarcha konstantynopolitański; patrjarchat jego przypada na czasy Justynjana Młodszego czyli II (685—695), od którego wiele wycierpiał. Złemu temu cesarzowi przyszło do głowy żądać od patrjarchy, aby ten zarządził modły o zawalenie się kościoła metropolitalnego; a gdy patrjarcha niedorzeczną tę i bezbożną propozycję odrzucił, kazał mu nos urznąć, język wyrwać i do Chersonezu go na wygnanie skazał. Gdy Justynjan został złożony z tronu, C. wrócił i za następców jego: Leoncjusza (695—698) i Tyberjusza III (698—705), był w Konstantynopolu. R. 705 Justynjan na nowo tron pozyskał, wygnał Callinica do Rzymu, a nareszcie kazał go w dół wrzucić i wapnem zasypać. Po 40 dniach znaleziono jeszcze świętego żywym i wydobyto go zdołu, ale po 4 dniach zasnął w Panu. Cf. Stadler, Heiligenlex. Ob. Bolland. Acta ss. August, t. IV. N.