Encyklopedja Kościelna/Brzostowski Konstanty

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom III)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1874
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Brzostowski Konstanty Kazimierz, herbu Strzemię, bp wileński, ur. 1644, syn Cyprjana Pawła, wojewody trockiego. R. 1661 został kanonikiem wileńskim, mając dopiero mniejsze święcenia. R. 1665—68 był w Rzymie na naukach w kollegjum klementyńskiém i tam wyświęcony na kapłana. Po powrocie został r. 1681 sekretarzem wielkim litewskim i dziekanem kapituły wileńskiej, potém pisarzem w. litewskim, a w r. 1684 biskupem smoleńskim, za poparciem Sapiehów. R. 1687 przeniesiony na biskupstwo wileńskie, objął je 10 Paźd. 1688. Pobożny i gorliwy stróż praw kościelnych oburzył na siebie szlachtę sprawą Kazimierza Łyszczyńskiego (ob.), a potężny na Litwie ród Sapiehów tem, że napomniał surowo hetmana za kwaterunek i gwałty, jakich się jego żołnierze w dobrach kościelnych dopuścili. Doszło do tego, że 18 Kwiet. 1694 biskup wyklął hetmana. Kościoły zakonne, gdzie przypuszczano hetmana do uczestnictwa wiernych, pozamykał, a przeciwko wyrokowi prymasa Radziejowskiego, uchylającego klątwę, zaapelował do Rzymu. Sprawa wytoczyła się na sejm 1695 r. i wywołała wiele broszur polskich i łacińskich, z których najgłośniejsze Chochłowskiego: De episcopo litigioso. Biskup wygrał u nuncjusza Santa Crozze i w Rzymie. R. 1717 odbył w Wilnie synod djecezjalny (3—5 Lut.). Porobił wiele fundacji. W Trynopolu nad Wilją osadził trynitarzy 1692 r. Sprowadził do Wilna wizytki, pomnożył fundusz dominikanów w Kalwarji, dźwigał i upiększał kościoły, koronował obraz Naj. Panny w Trokach. Innocenty XII, Papież, mianował go hrabią, a Klemens XI prałatem domowym i asystentem tronu papiezkiego. Um. w Dąbrownie 24 Paźd. 1722 r. Zostawił w druku: l) Epistola pastoralis, 1710 r.; 2) Zebranie z listów papieskich, które bullas zowią, z koncyliów i z wyroków, odpowiedzi i różnych praw kościelnych, dla nauki wielebnych panien zakonnych do druku podane, Wilno 1710; 3) Homilia, albo kazanie przy publ. akcie uroczystości kanonizacji Piusa V Papieża, Wilno 1713. Cf. Sylwester Rodkiewicz, Opus miserentis Dei, sive hist. de origine, meritis et sanctitate Const. Casim. Brzost. eppi etc., 169 9; Osiński, Żywoty biskupów wileńskich, II 181.