Dwie blizny (Krzyszkowski, 1899)

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Erazm Krzyszkowski
Tytuł	Dwie blizny
Pochodzenie	Na starych skrzypkach
Wydawca	nakładem rodziny
Data wyd.	1899
Druk	„Słowa Polskiego“
Miejsce wyd.	Lwów
Ilustrator	Józef Czajkowski
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

DWIE BLIZNY.

Anielskie miała liczko,
Cudowny kwiat dziewczyna;
Twarzyczka jej madonnę
Sykstyńską przypomina.

Ach, właśnie wtedy ospa
Szerzyła się po mieście;
Truchlało przed nią bardzo
Serduszko jej niewieście.

Więc ospy płyn ochronny,
Mikrobów rój z cielątka,
Wszczepiłem pod naskórek
Mojego niewiniątka.

Ślicznotkę taką zranić,
Ach, było mi kłopotem,
Bo ręka mi tak drżała,
A serce biło młotem.

Ucałowałem w myśli
Po stokroć pulchne ramię,

Nim potrafiłem wyryć
Lancetem krwawe znamię.
Ach, los nas dziwnie potem
Rozdzielał, a nie łączył,
Niejedno krwawe znamię,
Niejedną łzę wysączył.

Dziś wszystko już minęło.
Lecz został ślad w wspomnieniu,
Ja noszę bliznę w sercu,
A ona na... ramieniu

W Rymanowie 1889.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Erazm Krzyszkowski.