Do lubownika cudzych chusteczek

<<< Dane tekstu >>>
Autor	Katullus
Tytuł	Do lubownika cudzych chusteczek
Pochodzenie	Poezye Katulla
Wydawca	Jan Czubek
Data wyd.	1898
Druk	W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wyd.	Kraków
Tłumacz	Jan Czubek
Ilustrator	Włodzimierz Tetmajer
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron

›››

[42]

XII.

DO LUBOWNIKA CUDZYCH CHUSTECZEK.

Słuchaj, Azyniusie! ty lewej przy stole
Nie najlepiej używasz w biesiadników kole:
Nieuważnym pocichu zabierasz chusteczki.
Myślisz, że to szyk wielki? — Głowo pełna sieczki!
Nie wiesz, że to rzecz brzydka i brudna nad miarę?
A jeśli mnie nie wierzysz, dajże bratu wiarę,^[1]
Coby te wszystkie sprawki braciszka ciemięgi
Chętnie za talent^[2] kupił, bo jest chłopiec tęgi.
Więc albo dobrowolnie oddaj, co nie twoje,
Lub hendekasylabów^[3] puszczę na cię roje.
Wprawdzie chusteczka nie jest kosztownym towarem,
Lecz ją od przyjaciela otrzymałem darem.

[43]

Te setabskie chusteczki^[4] przywieźli mi byli
Werani i Fabullus, przyjaciele mili.
Więc jeżeli przyjaciół kocham jak swą duszę,
Dary od nich też cenić jak ich samych muszę.

---

1. dajże bratu wiarę — tym bratem będzie prawdopodobnie G. Asynius PoliioPollio, wódz, statysta, poeta i historyk współczesny Cezarowi.
2. za talent... tyle co: za grube pieniądze (talent znaczył mniej więcej 2500 złr. w. a.).
3. Lub hendekasylabów i t. d. Hendekasylaby (dosł. jedynastozgłoskowce) były to wiersze używane chętnie w satyrach osobistych.
4. Te setabskie chusteczki — z Saetabis (dziś Jativa) w Hiszpanii Tarraconensis (dziś Valencya).

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Katullus i tłumacza: Jan Czubek.