Czym jest i do czego dąży Związek Polski
| Dane tekstu | ||
| Autor | ||
| Tytuł | Czym jest i do czego dąży Związek Polski (Związek Popierania Polskiego Stanu Posiadania) | |
| Wydawca | Związek Polski w Warszawie | |
| Data wyd. | 1938 | |
| Druk | Zakł. Graf. Leona Wolnickiego | |
| Miejsce wyd. | Warszawa | |
| Źródło | Skany na Commons | |
| Inne | Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI 
| |
| ||
| Indeks stron | ||
|
MIECZYSŁAW ROSTAFIŃSKI
Vice-Prezes Zarządu Grodzkiego Związku Polskiego
w Warszawie CZYM JEST I DO CZEGO DĄŻY
ZWIĄZEK POLSKI
(Związek Popierania Polskiego Stanu Posiadania)
1938
NAKŁADEM ZWIĄZKU POLSKIEGO w WARSZAWIE
|
„… Bo niema zgody,
Gdzie w jednym kraju żyją dwa żywe narody,
Pragnień im nie odejmiesz, ziemi im nie dodasz,
Jeden musi ustąpić! — Gość albo gospodarz!“
Karol Hubert Roztworowski
„Antychryst“
Związek Polski jest organizacją społeczno-gospodarczą, ściśle apolityczną, grupującą wszystkich świadomych Polaków, którzy pragną obrony, umocnienia i rozszerzenia polskiego stanu posiadania w dziedzinie gospodarczej i kulturalnej.
Związek Polski przygotowuje miasta do wchłonięcia nadmiaru ludności wiejskiej, krzewi przedsiębiorczość polską i zamiłowanie do handlu i rzemiosła, wskazuje korzystne możliwości zużytkowania kapitału i umiejętności fachowych, walczy z rozwielmożnionym żydostwem w handlu i przemyśle, informuje o źródłach polskiej wytwórczości, organizuje jej poparcie, stoi na straży interesów gospodarczych i kulturalnych Narodu i Państwa Polskiego, służy radą i pomocą tworzącym polskie placówki gospodarcze, prowadzi do zjednoczenia wszystkich Polaków pod sztandarem walki o niezależny byt gospodarczy.
Tylko Naród Polski może być jedynym i niepodzielnym gospodarczem Państwa Polskiego, to też tak ważna dziedzina życia narodowego, jaką jest gospodarka, musi być w rękach polskich. Dlatego też celem naszym jest objęcie w posiadanie wszystkich placówek ekonomicznych, a przede wszystkim centrów dyspozycji gospodarczej t. zn. tych wszystkich ważnych ośrodków życia gospodarczego, których posiadanie decyduje o rozwoju poszczególnych dziedzin gospodarki narodowej.
Przy realizacji powyższych zamierzeń napotykamy na najgroźniejszego wroga — zorganizowane żydostwo. Stąd antysemityzm Związku Polskiego. Antysemityzm ten nie jest jednak celem sam w sobie, lecz wynika z pozytywnego dążenia do rozbudowy polskiego stanu posiadania. W swej pracy Związek Polski kładzie przede wszystkim nacisk na przesłanki konstruktywne swej działalności.
Zresztą przyczyny antysemityzmu w Polsce są tak oczywiste, że niema potrzeby ich na tym miejscu omawiać.
Ponieważ Związek Polski jest organizacją ściśle apolityczną, przeto do Związku Polskiego mogą należeć osoby różnych przekonań politycznych. Związek Polski wypowiada się tylko w tych sprawach, które leżą w jego kompetencji bądź go bezpośrednio dotyczą.
Związek Polski stoi na gruncie własności prywatnej i indywidualnej formy władania. Jednym z celów Związku Polskiego jest z samej natury rzeczy jak największe upowszechnienie własności — jako sposób zwalczania w Polsce obcych wpływów. Najważniejszym zaś czynnikiem budowy narodowego stanu posiadania jest polska inicjatywa gospodarcza. Unarodowienie polskiej gospodarki nastąpić może jedynie drogą ewolucyjnego zastąpienia żydowskich przedsiębiorstw takimi przedsiębiorstwami polskimi.
W tym kierunku nastawiona jest cała działalność Związku Polskiego, zmierzająca do ułatwienia rozwoju drobnych przedsiębiorstw, podnoszenia się ich na coraz wyższy szczebel organizacyjno-kapitałowy.
26 października 1934 roku w Poznaniu, dzięki inicjatywie kupców, przemysłowców, przedstawicieli wolnych zawodów i urzędników, odbyło się konstytucyjne zebranie Związku Polskiego (Związku Popierania Polskiego Stanu Posiadania), na którym uchwalono statut.
W lutym 1935 roku, po zatwierdzeniu przez władze wojewódzkie statutu, ukonstytuował się Zarząd, na czele którego stanął emerytowany prezes Prokuratorii Generalnej P. Kazimierz Kierski. Do Zarządu powołano PP. dr. Stanisława Panieńskiego, ks. red. Franciszka Foreckiego, adw. Kazimierza Frąckowiaka, Wiktora Konkiewicza, Franciszka Lexandrowicza, Franciszka Mańkowskiego, ś. p. Jana Marwego, Władysława Zakrzewskiego, Michała Zentkellera i Gertrudę Dobrowolską.
W roku 1936 z powodu ustąpienia prezesa p. Kierskiego i 4-ch członków Zarządu odbyły się nowe wybory. Na prezesa powołano dr. Władysława Mieczkowskiego, b. dyrektora Banku Polskiego, na v-Prezesa ks. Foreckiego, na sekretarza — Antoniego Chocieszyńskiego, zast. sekretarza — dr. St. Panieńskiego, na skarbnika — Wiktora Konkiewicza, na zast. skarbn. Franciszka Lexandrowicza, na członków Zarządu adw. K. Frąckowiaka, H. Kruka i Annę Smoczyńską.
Sekretariat generalny po śmierci ś. p. Jana Marwego objął p. Antoni Chocieszyński, płk. w st. sp.
W maju 1936 r. powstało Koło Związku Polskiego w Warszawie. W skład Zarządu weszli: jako prezes — Józef Grodzki, jako v-prezes Antoni
Goerne, sekretarz — Ludomir Czapiński, skarbnik — rtm. w st. sp. Mieczysław Rostafiński, czł. Zarz. Ks. dr. Stanisław Trzeciak i Roman Pintara.
Ponieważ Koło Związku Polskiego w Warszawie wskutek swego centralnego położenia gospodarczego (stolica) zmuszone było prowadzić akcję przewidzianą dla Zarządu Okręgowego, przeto Zarząd Koła Grodzkiego zwołał na dzień 27 czerwca 1937 r. zjazd delegatów Kół Prowincjonalnych, na którym dokonane zostały wybory do Zarządu Okręgowego, a następnie do Zarządu Grodzkiego w Warszawie.
Do Zarządu Okręgowego Związku Polskiego w Warszawie wybrano:
Na v-prezesa Józefa Grodzkiego, na skarbnika Antoniego Goerne, na sekretarza generalnego Janusza Pilitowskiego, członkowie Zarządu: Eugeniusz Gębski, dr. Stanisław Miklaszewski, Bohdan Miłaszewski, ks. dr. Stanisław Trzeciak i dr. Stanisław Wąsowicz.
Do Zarządu Grodzkiego wybrano: Prezesa — adw. Władysława Kempfiego, v-prezesa rtm. W.S.S. Miecz. Rostafińskiego, v-prez. Ludomira Czapińskiego, sekretarza inż. Józefa Smolińskiego, skarbnika — Lucjusza Iwińskiego, członka Zarządu: Leokadię Kochlewską i Ziemlewicza Wincentego.
Działalność swą Z. P. prowadzi w kilku kierunkach.
I. Akcja kierownicza Z. P. polega na 1. opracowaniu wytycznych działalności Związku, 2. planowaniu konkretnych akcji gospodarczych na terenie poszczególnych branż, organizacji
społecznych i t.p. 3. organizowaniu współpracy z polskimi stowarzyszeniami zawodowymi i społecznymi, oraz z instytucjami publiczno-prawnymi.
II. Akcję propagandową Z. P. prowadzi przez: 1) urządzanie zebrań publicznych i odczytów, wygłaszanych do szerszej publiczności, 2) wygłaszanie referatów i konferencji w organizacjach społecznych i zawodowych, 3) zebrania periodyczne dla swoich członków, 4) organizowanie kursów żydoznawczych 5) własne wydawnictwa propagandowe, rozdawane gratis, jak: ulotki, afisze z wykresami, kalendarzyki dla młodzieży szkolnej, liczne jednodniówki i t. p., 6) współprace z prasą, 7) akcje bojkotowo - pikietowe prowadzone z okazji jarmarków, zakupów przedświątecznych, początku roku szkolnego i t. p., 8) organizowanie ghetta na targowiskach, 9) przez ostatnio wydawany w Warszawie własny tygodnik „Alarm” w formie popularnej, kładąc specjalny nacisk na redagowanie „Alarmu” w sposób jaknajbardziej rzeczowy i przynoszący jaknajwięcej nieznanego dotąd ciekawego, a nawet czasem wręcz rewelacyjnego materiału.
III. Akcja statystyczno - informacyjna obejmuje: 1) Rejestracje chrześcijańskich placówek handlowych, przemysłowych i rzemieślniczych w specjalnie w tym celu prowadzonych kartotekach. 2) Demaskowanie przedsiębiorstw żydowskich, działających pod firmami anonimowymi, bądź stwarzających zewnętrzne pozory polskości. 3) Demaskowanie specyficznych, nieuczciwych, lub nielegalnych metod żydowskich i informowanie o nich zarówno szerokiego społeczeństwa, jak i w wypadkach nadużyć właściwych władz. 4) Zbieranie wszelkich materiałów i przeprowadzanie badań
dotyczących możliwości zarobkowych dla Polaków wedle poszczególnych branż i miejscowości co ma specjalne znaczenie dla akcji osiedleńczej Związku Polskiego.
IV. Akcja czynno-gospodarcza obejmuje w pierwszym rzędzie: 1) prowadzenie planowego osadnictwa w okolicach zażydzonych polskich kupców i rzemieślników pochodzących z zachodnich dzielnic kraju, 2) zakładanie nowych placówek polskich przez inicjowanie pomocy materialnej, prawnej i kredytowej, drogą ułatwiania zdobycia kredytu w polskich instytucjach kredytowych, oraz udzielanie wszelkich informacyj, 4) działalność zmierzającą do niedopuszczenia, by jakakolwiek wartość gospodarcza przeszła w ręce żydowskie, 5) organizowanie wytwórczości rodzimej przez wytwarzanie warunków skutecznej konkurencji z żydowskimi wytwórniami i przez pomoc w wyszukiwaniu rynków zbytu.
V. Wreszcie akcja ściśle organizacyjna Związku.
I. Na terenie Rzplitej Polskiej do dnia 1 listopada 1937 powstały następujące Koła:
Baranowicze, Bolesławiec, Będzin, Brześć n/B, Bydgoszcz, Chełm Lub., Chorzów, Ciechanów, Gidle, Gostyń, Grodno, Grodzisk, Grudziądz, Hajnówka, Hrubieszów, Inowrocław, Katowice, Kosów Lacki, Kraków, Krośniewice, Krotoszyn, Kutno, Lipno, Mława, Mińsk Maz. Nakło, Nowogródek, Piotrków Tryb., Pińsk, Płońsk, Radom,
Radomsko, Rawa Maz., Siedlce, Sierpc, Sosnowiec, Tarczyn, Tarnów, Tczew, Toruń, Włocławek, Warszawa — Grochów, Warszawa — Powiśle, Warszawa — Praga, Warszawa — Żoliborz, Wągrowiec, Włodawa, Wojkowice, Wolborz, Wolsztyn, Zakroczym, Zagórów, Żychlin.
Koła Związku Polskiego urządzają zebrania dla członków i społeczeństwa, organizują odczyty, kursy dokształcające, oddziaływują na inne organizacje społeczne, prowadzą akcję propagandową i informacyjną, osiedleńczą, zakładają stragany, interweniują w wypadkach złamania solidarności narodowej, wykrywają ukryte nielegalne formy żydowskie, interweniują u właścicieli nieruchomości.
Kontakt z Kołami utrzymywany jest za pomocą korespondencji okólników, wyjazdów delegatów i prelegentów.
W tych miejscowościach, gdzie nie powstały jeszcze Koła Związku działają mężowie zaufania Związku. Zadaniem ich jest informowanie właściwych Zarządów Okręgowych o stanie zażydzenia danych miejscowości, oraz o możliwościach istniejących dla osiedleńców. Poza tym mężowie zaufania mają obowiązek w swoim terenie ułatwiać wysłanym w teren osadnikom pracę przez wyszukanie lokalu, urabianie odpowiedniej reklamy wśród miejscowej ludności, udzielanie wskazówek i wszelkiego poparcia.
Jedną z głównych prac Związku Polskiego jest akcja kolonizacyjna zażydzonych okolic przez żywioł polski, pochodzący naogół z zachodnich dzielnic Polski.
I już dziś, po dwuch latach istnienia, Związek Polski poszczycić się może, że przyczynił się do wzmożenia mieszczaństwa polskiego w blisko 130 miastach i miasteczkach.
Większe skupienia osiedlonych kupców i rzemieślników znajdują się w Płocku, Włocławku, Kole, Koninie, Łowiczu, Kutnie, Kaliszu, Skierniewicach, Częstochowie, Wieluniu, Siedlcach, Puławach, Rzeszowie, Równym, Łucku, Baranowiczach, Kleszowie, Tarnopolu, Złoczowie i w Pińsku.
Skupienia te rozchodzą się wachlarzowato w kierunku z zachodu na wschód, będąc więcej zagęszczone w powiatach graniczących z Wielkopolską i Pomorzem, skąd rozchodzi się promieniście ekspansja żywiołu polskiego. W miejscowościach, będących siedzibami garnizonów, osiedleńcy cieszą się dużą życzliwością władz wojskowych.
W wspólnej akcji osiedleńczej z Zarządem Głównym Związku Polskiego powstało do dnia 1 listopada 1937 r. 1541 nowych placówek gospodarczych: 96 sklepów kolonialnych, 49 sklepów konfekcyjnych, 71 sklepów galanteryjnych, 69 bławatnych, 68 składów z żelazem, 51 zakładów krawieckich, 49 sklepów z naczyniami kuch., 49 piekarni, 41 zakładów rzeźniczych, 41 ze szkłem i porcelaną, 45 fryzjerskich, 15 składów skór, oraz liczne składy zboża, składy opałowe, warsztaty szewskie, stolarskie, zegarmistrzowskie, księgarnie, wypożyczalnie książek, drukarnie, mleczarnie, kawiarnie, sklepy ze skórami, cukiernie, składy farb, hurtownie spirytusu, tytoniowe, składy mąki, paszy i otrąb, składy obuwia, skup szmat, odpadków metali, fabryki wód gazowych i wiele innych.
Akcja osiedleńcza wezbrała na sile dzięki Wielkopolsce i Pomorzu, skąd fachowy materiał kupiecki i rzemieślniczy, posiadający własne środki, o
rdzennie polskiej tradycji, zapowiada narodziny okresu trwałego i systematycznego naporu.
Z radością podkreślić należy kredytową pomoc, jaką osiedleńcom udziela Bank Gospodarstwa Krajowego, który przeznacza niskoprocentowe kredyty, przyznane pionierom, przesiedlającym się z zachodu kraju do województw centralnych i wschodnich.
Rozprowadzaniem powyższych kredytów zajmuje się Bank Spółek Zarobkowych, przy czym opinia zasięgana w Związku Polskim odgrywa decydującą rolę.
Akcja osiedleńcza jest żmudna i mozolna, prowadzona jest od podstaw, gdyż fachowego kupca i rzemieślnika nie da się zaimprowizować, musi on wychować się w szkole życia, kilkuletniej gruntownej nauce i praktyce, ażeby potem zająć te tysiące placówek, o które wołają miasta i miasteczka. Toteż, aby tego cennego kapitału sił fachowych nie roztrwonić, Związek Polski stara się, ażeby pionierzy szli na grunt zbadany, unikając marnowania sił polskich w zbędnej konkurencji z rodakami na terenach w obecnym stanie zadawalająco nasyconych polskim posiadaniem.
W związku z tym należy podkreślić, że każdy osadnik wysyłany w teren przez Związek Polski musi udzielić o sobie referencji osób godnych zaufania i wykazać się posiadaniem pewnego własnego kapitału, niezbędnego do założenia danego przedsiębiorstwa.
Informacje o zapotrzebowaniu na osadników udzielają biurom Związku mężowie zaufania, z kolei zaś Związek zgłasza powyższe zapotrzebowania w komunikatach wysyłanych do prasy p. t. „Praca i chleb dla Polaków“.
Doceniając doniosłą rolę, jaką w dziedzinie zakładania nowych i rozwijania istniejących placówek rzemieślniczych, kupieckich i przemysłowych odgrywa zagadnienie taniego kredytu, Związek Polski zorganizował przy Zarządzie Okręgowym w Warszawie „Sekcję Badania i Organizacji Kas Bezprocentowych“.
Głównym zadaniem sekcji jest propagowanie idei kredytu bezprocentowego i pomoc w powstawaniu ich.
Dzięki pomocy Sekcji powstało w Warszawie i w innych miastach Polski szereg kas, które w porozumieniu z miejscowymi Kołami Związku Polskiego zwiększają tempo odżydzania drobnego i średniego rzemiosła.
„Sekcja Badania i Organizacji Kas Bezprocentowych“ prowadzi swe prace w porozumieniu z Polską Centralną Kasą Kredytu Bezprocentowego.
Ponieważ akcja Związku Polskiego wymaga pracy konstrukcyjnej i konkretnej, ta zaś z kolei wymaga dokładnej znajomości terenu i fachowości, harmonijnego powiązania wymagań wszystkich branż handlu, przemysłu i rzemiosła, Zarząd Okręgowy Związku Polskiego w Warszawie powołał do życia komitet złożony z całego szeregu osób, związanych czynnie z życiem gospodarczym.
Komitet Inicjatywy Gospodarczej (w skrócie K. I. G.) ma na celu: a) dążyć do spolszczenia
ośrodków dyspozycji gospodarczej, b) badać możliwości i sposoby odżydzania poszczególnych dziedzin życia gospodarczego, c) opracowywać plan akcyj gospodarczych, zmierzających do wzmożenia polskiego stanu posiadania i współudziału w ich realizacji.
Komitet daje inicjatywę, ułatwia jej przeprowadzenie przez nawiązanie kontaktu z wszystkimi osobami i zrzeszeniami, którym leży na sercu unarodowienie życia gospodarczego.
Opracowywaniem poszczególnych konkretnych zagadnień zajmują się zaproszone przez Związek Osoby, jako utworzone „ad hoc“ komisje.
Zarząd Okręgowy Związku Polskiego wzywa wszystkich do zgłaszania w Komitecie Inicjatywy Gospodarczej wszelkich konkretnych projektów inicjatywy i akcyj zbiorowych, zmierzających do unarodowienia poszczególnych branż.
Związek Polski nawiązał kontakty ze Stowarzyszeniem Kupców Polskich w Warszawie i jego Oddziałami, z Wielkopolskim Związkiem Zrzeszeń Kupieckich, Zrzeszeniem Kupców Chrześcijan w Poznaniu, Związkiem Drogerzystów R. P. Okrąg poznański, Związkiem Pracowników Kupieckich Okrąg Poznański, Związkiem Towarzystw Kupieckich na Pomorzu, Śląskim Związkiem Towarzystw Kupieckich, Krakowską Kongregacją Kupiecką, Zrzeszeniem Chrześć. Kupców Podróżujących i pracowników handlowych w Poznaniu, Centralnym Związkiem Detalicznego Kupiectwa Chrześć. w Warszawie.
Związek Polski nawiązał ściślejszy kontakt z Poznańską Izbą Rzemieślniczą i Wielkopolskim Związkiem Rzemieślników Chrześcijan, a także nawiązano kontakt z prowincjonalnymi towarzystwami przemysłowymi. Poza tym nawiązano ścisły kontakt z Cechem Krawców Chrześcijan w Warszawie.
Współpraca z Cechem Jubilerów, Złotników i Rytowników w Poznaniu dała wyniki bardzo dodatnie.
Wielkopolski Cech Rzeźniczy w ostatnich czasach podjął starania zmierzające do wzmożenia ekspansji i objęcia dostaw dla armii w miastach garnizonowych.
Zarząd Główny Związku Polskiego w Poznaniu rozpoczął działalność w kierunku kształcenia młodzieży w zaniedbanych zawodach, jak czapnictwo i cholewkarstwo, oraz Zarząd Związku w Warszawie przystępuje do uruchomienia wieczorowych kursów kupieckich dla osób, chcących się poświęcić kupiectwu, a nie mających ku temu żadnego przygotowania.
Współpraca z organizacjami kupieckimi i rzemieślniczymi polega na: 1) informowaniu o zapotrzebowaniach osiedleńczych, 2) informowaniu o warunkach i potrzebach polskiego stanu posiadania, 3) informowaniu o źródłach zakupu i wytwórczości chrześcijańskiej, 5) podejmowaniu interwencji w fabrykach i hurtowniach, 6) organizowaniu zbytu dla rdzennie chrześcijańskiej wytwórczości przemysłowej i chałupniczej, 7) tępieniu wszelkich przejawów nielegalnego handlu, 8) propagandzie ekspansywnej działalności Związku, 9) umieszczaniu na praktyki handlowe.
Związek Polski, jako organizacja apolityczna, współpracuje z wszystkimi organizacjami, stojącymi na gruncie obrony, popierania i rozszerzania polskiego stanu posiadania w dziedzinie gospodarczej i kulturalnej.
Związek Polski współpracuje z następującymi organizacjami: Związkiem Inżynierów Katolików, Zw. Katolików Inżynierów Mechaników, Zw. Lekarzy Dentystów Katolików, Zw. Lekarzy Katolików, Bratniemi Pomocami Wyższych Uczelni Korporacjami Akademickimi, Akcją Katolicką, Polską Macierzą Szkolną, Polskim Związkiem Zachodnim, Tow. Rozwoju Ziem Wschodnich, Zw. Właścicieli Nieruchomości, Radą Naczelną Organizacji Ziemiańskich, Stowarzyszeniem Techników.
Wielką rolę w rozpowszechnianiu haseł Związku Polskiego odgrywa prasa codzienna i periodyczna przez zamieszczanie komunikatów, haseł i odezw Związku Polskiego oraz życzliwe artykuły redakcyjne. Na szczególne podkreślenie zasługą pozytywne ustosunkowanie się do poczynań Związku Polskiego następujących pism:
ABC - Nowiny Codzienne, Dziennik Poznański, Kurier Bydgoski, Dziennik Bydgoski, Polonia, Mały Dziennik, Nowy Kurier, Przewodnik Katolicki, Samoobrona Narodu, Prasa kupiecko-przemysłowa w Poznaniu, Goniec Warszawski, Polska Zbrojna, Kurier Poranny, Wieczór Warszawski, Tygodnik Handlowy, Wiadomości Kupieckie i inne.
| POLKO! | POLAKU! |
pamiętaj, że jeśli dasz zarobić żydowi chociaż grosz dziennie, to w ciągu roku żydzi wyciągną z Narodu Polskiego
Pamiętaj, że każdy grosz dany żydowi oddala chwilę odzyskania niezależnego bytu gospodarczego przez Naród Polski!
| na 100 rzemieślników | mamy | 38 | Polaków, | 62 | żydów |
| „ 100 kupców | „ | 26 | „ | 74 | „ |
| „ 100 przemysłowców | „ | 10 | „ | 90 | „ |
| „ 100 właśc. domów | „ | 30 | „ | 70 | „ |
| „ 100 lekarzy | „ | 42 | „ | 58 | „ |
| „ 100 adwokatów | „ | 39 | „ | 61 | „ |
Niektóre zawody są opanowane w 100% przez żydów!
Chodzimy więc bez pracy, a żyd bogaci się!
Tylko wspólnym wysiłkiem wywalczymy Polskę dla Polaków!
Obowiązkiem Twoim jest walczyć o chleb i pracę dla rodaków!
