Choinkowe świeczki
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Choinkowe świeczki |
| Pochodzenie | Gwiazdka polskiego dziecka |
| Wydawca | Towarzystwo Wydawnicze „IGNIS” |
| Data wyd. | 1924 |
| Druk | Zakł. Graf. B. Wierzbicki i S-ka |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały tomik |
| Indeks stron | |
CHOINKOWE ŚWIECZKI
Tysiąc złotych serduszek
Na choince się świeci.
Czy to płomyczki świeczek?
Czy to serduszka dzieci?
Trzepocą na gałązkach
W takiej wielkiej uciesze,
Aż się w złotych orzeszkach
Raz wraz iskra zakrzesze.
Próżno chce je uciszyć
Śnieg z posrebrzanej waty, —
Nie da mu się zagłuszyć
Żywy płomyk skrzydlaty!
Rwie się, pali, trzepoce,
Jak żywa gwiazdka strzela!
Tyle prawie co w dzieciach,
Tyle w nim jest wesela.
Na jednej nóżce świeczki
Tańcuje po sosence...
Zatańczcie i wy, dzieci,
Ująwszy się za ręce.
Dookoła choinki
Zróbcie drugi wianuszek
Z zapalonych radością,
Żywych, złotych serduszek!
