Daleko, daleko,
Za borem, za rzeką, Miałem niegdyś wieś!
Nie zbiegło trzy lata,
Wioszczynę do kata Wzięli djabli gdzieś.
Oj, druhowie wierni,
Bór się już nie czerni Zjedliśmy go wraz!
Rzeczka smutna płynie,
Bo żydom we młynie, Kręci ciężki głaz!
Druhy wierne, druhy!
Znikliście jak duchy. Gdy zniknęła wieś.
Z tylu przyjacieli
Wszyscy się podzieli Niewiadomo gdzieś?
Dziś wśród trosk i trwogi
Depczę cudze progi Ja, ah, pański ród!
I nie jednej lali
Proszę, by mi dali Smarownika trud.
