Bliskość ukochanéj
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Bliskość ukochanéj |
| Pochodzenie | Poezye Goethego |
| Wydawca | Redakcja „Przeglądu Polskiego“ |
| Data wyd. | 1879 |
| Druk | Drukarnia „Czasu“ |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Tłumacz | Hugo Zathey |
| Tytuł orygin. | Nähe des Geliebten |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały zbiór |
| Indeks stron | |
BLISKOŚĆ UKOCHANÉJ.
Myślę o tobie, kiedy słońca brzask
Wstaje od morza;
Myślę o tobie, gdy księżyca blask
Źródło odwzorza.
Ja widzę ciebie, gdy na drodze w dal
Kurz się podnosi;
W nocy ponuréj, gdy wędrowca żal
Oko łzą zrosi.
Ja słyszę ciebie, chociaż głucho tam
Tak wody dyszą;
I w cichym gaju, kiedy słucham sam,
Otoczon ciszą.
Jestem przy tobie, choćbyś nie wiem jak
Daleką była!
Słońce zachodzi, gwiazd już widać szlak,
Ach przyjdź, o miła!
