Biblia Gdańska/Pieśń nad pieśniami Salomonowa 1

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Biblia Gdańska - Stary Testament - Pieśń nad pieśniami Salomonowa

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8


ROZDZIAŁ I.


I. Kościół sobie życzy z Panem Chrystusem bydź złączony 1 — 4. II. Napomina, aby się drudzy niepozorną iego postawą nie gorszyli 5 — 17.
1. Pieśń nayprzednieysza z pieśni Salomonowych.
2. Niech mię pocałuie pocałowaniem ust swoich; albowiem lepsze[1] są miłości twoie niż wino.
3. Dla wonności wyborne są maści twoie; imię twoie iest iako oleiek rozlany; przetoż cię panienki umiłowały.
4. Pociągniże mię, a pobieżymy za tobą. Wprowadził mię Król do pokoiów swoich; przetoż się w tobie radować i weselić będziemy, wspominać będziemy miłości twoie raczéy niż wino; bo uprzeymi miłuią cię.
II. 5. Czarnamci, alem wdzięczna, o córki Ieruzalemskie! Iestem iako namioty Kedarskie, iako opony Salomonowe.
6. Nie patrzaycie na mię, żem iest śniada; bo mię opaliło słońce. Synowie matki moiéy rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic, a winnicy moiéy, któram miała, nie strzegłam.
7. Oznaymiże mi ty, którego miłuie dusza moia, gdzie pasiesz? gdzie trzodzie dawasz odpoczywać w południe? albowiem przeczżebym miała bydź iako obłąkana przy trzodach towarzyszów twoich?
8. Ieźli nie wiesz, o naypięknieysza między niewiastami! wynidźże śladem trzody, a paś koźlatka twoie przy budach pasterzów.
9. Przyrównywam cię, o przyiaciołko moia! iezdzie w wozach Faraonowych.
10. Iagody lica twego klenotami są ozdobione, a szyia twoia łańcuchami.
11. Naczynimyć klenotów złotych z nakrapianiem śrebrném.
12. Dotąd, pokąd Król iest u stołu, szpikanard móy wydawa wonność swoię.
13. Iako snopek myrry iest mi miły móy na piersiach moich odpoczywaiący.
14. Miły móy iest mi iako grono cyprowe na winnicach, w Engaddy.
15. O iakoś ty piękna przyiaciołko moia, o iakoś ty piękna! oczy twoie[2] iako oczy gołębice.
16. O iakoś ty iest piękny, miły móy! i iako wdzięczny! nawet i to łoże nasze zieleni się.
17. Balki domów naszych są cedrowe, a stropy nasze iodłowe.



Przypisy


Arrow l.svg Spis treści Pnp 1 Pnp 2 Arrow r.svg