Bajeczka o Juljanie Tuwimie

	>>> Dane tekstu >>>
Autor	babunia z Łodzi
Tytuł	Bajeczka o Juljanie Tuwimie
Pochodzenie	„Kwadryga”. Miesięcznik literacki R. II, 1928, nr 2
Wydawca	Jerzy Horzelski
Data wyd.	październik 1928
Druk	Drukarnia „Stołeczna” G. Kryzel
Miejsce wyd.	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

Bajeczka o Juljanie Tuwimie.

Moje dzieci: za górami, za lasami mieszkał straszny i słodki czarownik Juljan Tuwim. Jego domem była góra ze szkieł różnokolorowych i tam w mieszkanku z łazienką i telefonem Juljan Tuwim myślał głęboko. Dziwny to był czarownik i cudotwórca. Za dotknięciem pałeczki magicznej szare, biedne słowa, któremi mówią mali, ludzie, przemieniał w zwierzęta, liście i księżyce. Taka była jego potęga. A kiedy miał dosyć i zwierząt, liści i księżyców, to zwierzęta, liście, księżyce przemieniał w nowiuteńkie dolary.
Wiecie wszak, moje dzieci, co to są dolary, a jak nie, to spytajcie swego dobrego, słodkiego tatusia. Z biegiem czasu, kiedy ptaki krążące nad kolorowym domkiem osiwiały, Juljan Tuwim robił się coraz smutniejszy.
I coraz mniej było księżyców, coraz więcej dolarów.
A kiedy mu się wszystko znudziło, stłukł telefon i łazienkę, kupił sobie za $ 25 katarynkę i, pokazując język, zaczął wygrywać na niej rzewnie Tirli-tirli:

Tirli, tirli, Juljanie,

może coś pozostanie.

babunia z Łodzi.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Anonimowy.