Album pisarzy polskich/Wojciech Bogusławski

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Wojciech Bogusławski
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały album jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron

WOJCIECH BOGUSŁAWSKI
(podług portretu malowanego z natury przez A. Brodowskiego).

Urodził się we wsi Glinnie, pod Poznaniem, roku 1760. Kształcił się w konwikcie Pijarskim w Warszawie, następnie był paziem biskupa krakowskiego, Kajetana Sołtyka. Później wstąpił do gwardyi królewskiej, wkrótce jednak porzucił służbę wojskową dla teatru. Po raz pierwszy wystąpił na scenie warszawskiej w roku 1778 w przełożonej przez siebie z francuskiego komedyi Fałszywe niewierności, a po latach pięciu został dyrektorem i przedsiębiorcą teatru polskiego, położywszy na tem stanowisku wielkie zasługi, jako organizator trupy, aktor i tłomacz sztuk teatralnych. W roku 1811 otworzył pierwszą w kraju szkołę dramatyczną, a w 1814 usunął się z zajmowanego stanowiska, powierzając zarząd teatru zięciowi swemu, Ludwikowi Osińskiemu. Umarł dnia 23 lipca 1829 roku. Utwory jego mieszczą się w 12 tomach, wydanych w Warszawie (1822—1825). Są to przeważnie sztuki tłomaczone, do oryginalnych zaś należą dwie komedye: Henryk VI na łowach i Spazmy modne. Największą jednak popularnością cieszyła się operetka: Cud mniemany, czyli krakowiacy i górale.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.