109 potraw/Sosy do ryb

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Pani Elżbieta
Tytuł 109 potraw
Wydawca Wydawnictwo Polskie Sp. z o.o.
Data wydania 1941
Druk Zakł. Graf. i Wydawn. B. Matuszewski
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron
14. SOSY DO RYB.

Kopiastą łyżkę mąki pszennej (około 3 dkg.), zasmażyć z łyżeczką oleju, rozprowadzić dwoma szklankami smaku z ryb, jarzynowego lub wody z kostką buljonową, na tym robić sosy:
a) Chrzanowy: korzonek chrzanu utrzeć, osolić, skropić octem, zagotować z sosem, dodać 50 dkg. śmietany, odrobinę osłodzić cukrem lub sacharyną.
b) Szary: łyżkę cukru zrumienić na karmel, dodać do sosu, włożyć parę plasterków cytryny lub kawianą łyżeczkę kwasku, jeśli są — łyżkę rodzynków sułtanek lub koryntek. łyżeczkę przyprawy do zup lub kostkę buljonową. Pogotować wolno przez pięć minut.
c) Pomidorowy: dwie łyżki konserwy pomidorowej dusić wolno z łyżeczką szmalcu lub oleju. Zmięszać z podstawowym sosem, raz jeszcze zagotować. Doprawić kilku kroplami „przyprawy do zup“, lub 5 dkg. śmietany.
d) Cebulowy: dwie duże cebule pokrajać cienko i dusić wolno z łyżeczką słoniny, szmalcu lub oleju. Często mięszać, aby się nie przypaliło. Gdy miękkie lekko popieprzyć i wymięszać z gotowym sosem.
e) Grzybowy: 6 grzybków suszonych namoczyć na noc w kilku łyżkach zimnej wody. Z rana pokrajać w paski wraz z wodą, w której się moczyły, wlać do białego sosu, gotować dwanaście minut. Doprawić 5 dkg. śmietany lub kostką buljonu. Albo 6—8 grzybków solonych czy marynowanych w occie pokrajać w cienkie paski, włożyć do białego sosu. Gotować dwadzieścia minut. Doprawić kilku kroplami „zaprawy do zup“.
f) Korniszonowy: zamiast marynowanych grzybków wziąć 4—8 korniszonów. Dalej postępować tak samo.
g) Musztardowy: do gotowego białego sosu włożyć łyżkę musztardy, zagotować raz. Dodać kostkę buljonową lub 5 dkg. śmietany.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Elżbieta Kiewnarska.