„Kain“ Pawła Staśki
| Dane tekstu | |
| Autor | |
| Tytuł | „Kain“ Pawła Staśki |
| Pochodzenie | Świat, 1920, nr 13 |
| Redaktor | Stefan Krzywoszewski |
| Wydawca | Stefan Krzywoszewski |
| Data wyd. | 1920 |
| Druk | Galewski i Dau |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI 
|
| Indeks stron | |
„Kain“ Staśki, to pierwsza próba sceniczna młodego autora, znanego dotychczas z kilku nowel i powieści. Temat biblijny, zużytkowany w oświetleniu prometejskiem przez Byrona, Staśko sprowadza na tło konfliktu Paweł Staśko uczuciowego, w który wprzęga liryczną postać Almy i zakochanych w niej: Kaina i Abla. Wątek rzeczy nie przedstawia tedy szerszego pola dla rozwoju akcji i efektów dramatycznego napięcia. Pomysły scen, nawet tematy monologów (ustawiczne apostrofy pod adresem Jehowy) powtarzają się. Wprowadzenie postaci alegorycznych nie posuwa również akcji naprzód. Gdyby w dramacie tym ołówek reżysera wiele momentów skreślił (usuwając zeń nadto pewne anachronizmy djalogu), zyskałaby na tem zwartość całości, zwłaszcza, że są w sztuce sceny, opracowane z talentem, a djalog niejednokrotnie świadczy o dużej sprawności pióra.
Z grających — najtrafniej pojęła rolę swą Klońska, jako namiętna Tamara. Liryzm Almy (Morska) i Abla (Kucharski) był dość konwencjonalny, co nie leżało w intencji sztuki i autora. Zbucki w postaci alegorycznej Zawiści wydobył wiele siły i ciekawego kolorytu, tak w plastyce zewnętrznej, jak i w wyrazie treści.
