Śpiewnik kościelny/Kiedy król Herod królował

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Kiedy król Herod królował
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie
Pobierz jako: Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron

PIEŚŃ VI.



\relative c {\clef tenor
\key f \major
\time 3/4
\autoBeamOff

\stemDown a'4 a bes |
c2 d4 |
c2 bes4 |
a2 r4 \bar ":|:" \break
a4 a a |
bes2 g4 |
a2 bes4 |
c2 r4 | \break
a4 a a |
bes2 g4 |
a2 \stemUp g4 |
f2. \bar ":|"
}
\addlyrics { \small {
Kie -- dy Król He -- rod kró -- lo -- wał,
Wten -- czas się Chry -- stus na -- ro -- dził,
By swo -- je wy -- bra -- ne zba -- wił.
} }
\addlyrics { \small {
I nad ży -- da -- mi pa -- no -- wał,
} }


Kiedy Król Herod królował,
I nad żydami panował,
Wtenczas się Chrystus narodził,
By swoje wybrane zbawił.


Tego trzej Mędrcy szukali,
Pilnie się o nim badali,
I do Jeruzalem przyszli,
Żeby go tam wynaleźli.

Rzekli: gdzie jest narodzony,
Żydowski Król nam zjawiony;
Widzieliśmy gwiazdę jego,
Ta nas prowadzi do niego.

Przyszliśmy mu pokłon oddać,
Imię jego światu podać,
Wielki to Pan i nielichy,
Choć jako Baranek cichy.

Gdy to Herod wyrozumiał,
Przelękłszy się tak się zdumiał,
Że z nim wszystko Jeruzalem,
Zażywało strachu z żalem.

Tedy zebrawszy Biskupy,
Mędrce i starce do kupy;
Pyta wszystkich chcąc dochodzić,
Gdzie się Chrystus miał narodzić.

Wszyscy na to się zgadzają,
O Betleem powiadają:
Że tam Pańskie narodzenie,
Ma z Proroków upewnienie.

Wziąwszy Król Mędrce osobnie,
Pyta ich znowu nadobnie,
I żeby mu powiedzieli,
Co o gwiaździe rozumieli.

Co skoro Herod obaczył,
Do Betleem iść naznaczył,
Aby Dzieciątka szukali,
I jemu znać o niem dali.

Idźcież spieszno wzdy Królowie,
Wysokich rzeczy Mędrcowie,
A ja tu was nazad czekam,
I będę rad gdy doczekam.

Mędrcy Króla pożegnali,
Za gwiazdą się swą udali,
Która szła jako poczęła,
Aż nad Betleem stanęła.

Kędy gdy do stajni weszli,
Czego szukali znaleźli,
Dziecię Jezusa miłego,
I Maryją Matkę jego.

Tam na kolana padając,
Swych dostatków dobywając,
Twórcy poczty dali oto:
Mirę, kadzidło i złoto.

Bóg Mędrce wziąwszy w przejrzenie,
Dał im we śnie objawienie,
Aby Heroda mijali,
Inędy się w dom swój brali.

Herod o tem obwieszczony,
Gniewając się jak szalony,
Do Betleem wyprawował,
Aby dziatki pomordował.

Tam wielki mord małych dziatek,
Uczynił płacz wielki matek;
Płaczą, krzyczą bez pociechy,
Zbywszy dziatek swej uciechy.

Jezu Chryste prosim ciebie,
Okaż jasność swą na niebie;
Oświeć nas z temi Mędrcami,
Daj się szukać i z darami.

Byśmy prawą wiarę mając,
Z miłością w tobie ufając,
Przyciągnieni tam do ciebie,
Królowali z tobą w niebie.

Zobacz też[edytuj]


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).