Śpiewnik kościelny/Daj nam Chryste wspomożenie

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Daj nam Chryste wspomożenie
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały rozdział Pieśni postne I
Pobierz jako: Pobierz Cały rozdział Pieśni postne I jako ePub Pobierz Cały rozdział Pieśni postne I jako PDF Pobierz Cały rozdział Pieśni postne I jako MOBI
Indeks stron

PIEŚŃ II.
Starodawna.


Zapis nutowy jest tymczasowo wyłączony.


Daj nam Chryste wspomożenie,
Daj boleści wysławienie,
Panny Maryi Matki twej.

Która w on czas boleść miała,
Kiedy na cię poglądała,
Na krzyżu zawieszonego.

Stała Matka boleściwa,
Pod krzyżem bardzo smutliwa,
Na którym był jej Syn wisiał.

Stojąc, kniemu wzniosła oczy,
Żądając z nieba pomocy,
Boga Ojca niebieskiego.

Mówiąc: mój Synu najmilszy,
Me smutne serce pocieszy,
Przemów słowo łagodliwe.

Słyszę iże z łotrem gadasz,
A na mnie nic niepamiętasz,
Któram ciebie porodziła.

Wejrzyj na moje ubóstwo,
Udręczenie i sieroctwo,
Które mnie zewsząd nachodzi.

Potem do Syna wołała,
Narzekający wzdychała,
Żądający pocieszenia.

Przemów, przemów słowo ku mnie,
Aza mnie boleść ominie,
Której jestem napełniona.

Pan Jezus na krzyżu wisząc,
Na boleść swej matki patrząc,
A sam też nie mniejszą cierpiąc;

Nie rzekł do niej ani Panno,
Bo temu czasu nie było
Łagodnego rozmówienia:

Ale jej rzekł jako srogo,
Nadewszystko przykre słowo:
Niewiasto, oto Syn tobie,

Potem rzekł do zwolennika,
Do swojego miłośnika:
Janie, oto matka twoja.
 
Na poły wszystka umarła,
Zemdlawszy na ziemię padła,
Od smutku bardzo wielkiego.

Przez twe Chryste umęczenie,
Daj nam grzechów odpuszczenie,
A potem duszne zbawienie,
Z tobą wieczne królowanie.




Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).