Śpiewnik kościelny/Bóg się rodzi

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Franciszek Karpiński
Tytuł Bóg się rodzi
Pochodzenie Śpiewnik kościelny
Redaktor Michał Marcin Mioduszewski
Data wydania 1838
Druk Stanisław Gieszkowski
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie
Pobierz jako: Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako ePub Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako PDF Pobierz Cały rozdział Pieśni na Boże Narodzenie jako MOBI
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Bóg się rodzi w wykonaniu artystów Studia Accantus.

PIEŚŃ XI.



\header {
   tagline = ##f
}
\version "2.14.2"

\score {
\relative g { \clef tenor \key d \minor
\time 3/4
\repeat volta 2 {
f8 f'\noBeam f4 (e16 [d c8]) | d d\noBeam d4(c8) [bes] | a c\noBeam f c\noBeam bes a\noBeam | \break a4 g r
}
\stemUp bes4. g8 a\noBeam bes | \stemDown c a\noBeam a4 c | \break
\stemUp bes4. g8 e\noBeam c | f f\noBeam a4 \stemNeutral c | \stemUp bes4. g8 e\noBeam c | \break
f8 f\noBeam a4 \stemDown c | \stemUp bes4. g8 a\noBeam bes | \stemNeutral c8 c\noBeam f,4 f \noBeam \bar "|."
}
\addlyrics { \small {
Bóg się rodzi, moc truch -- le -- je, 
Pan nie -- bio -- sów ob -- na -- żo -- ny,
Wzgar -- dzo -- ny, o -- kry -- ty chwa -- łą;
Śmier -- tel -- ny, Król nad wie -- ka -- mi;
A Sło -- wo Cia -- łem się sta -- ło,
I mie -- szka -- ło mię -- dzy na -- mi!
}
}
\addlyrics { \small {
Ogień krze -- pnie blask ciem -- nie -- je,
Ma gra -- ni -- ce nie -- skoń -- czo -- ny,
}
}
\layout {
  indent = #0
  line-width = #150
}
\midi { }
}


Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony,
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
Ma granice nieskończony,
Wzgardzony, okryty chwałą;
Śmiertelny, Król nad wiekami;

A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami!

Cóż masz niebo nad ziemiany?
Bóg porzucił szczęście twoje,
Wszedł między lud ukochany,
Dzieląc z nim trudy i znoje:
Niemało cierpiał, niemało,
Żeśmy byli winni sami,
A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami.

W nędznej szopie urodzony,
Żłób mu za kolebkę dano;
Cóż jest, czem był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy! was to spotkało,
Witać go przed bogaczami,
A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami.

Potem i Króle widziani
Cisną się między prostotą,
Niosąc dary Panu w dani:
Mirę, kadzidło i złoto:
Bóstwo to razem zmieszało,
Z wieśniaczemi ofiarami!
A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami.

Podnieś rękę Boże Dziecie,
Błogosław krainę miłą,
W dobrych radach, w dobrym bycie,
Wspieraj iej siłę swą siłą,

Dom nasz i majętność całą,
I twoje wioski z miastami!
A Słowo Ciałem się stało,
I mieszkało między nami.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Franciszek Karpiński.