Śniegowej twarzy biją na mnie żary...

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Michał Anioł
Tytuł	Śniegowej twarzy biją na mnie żary...
Pochodzenie	Literatura włoska; Wielka literatura powszechna T. 2
Wydawca	Trzaska, Evert i Michalski
Data wyd.	1933
Druk	Jan Świętoński i S-ka
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Edward Porębowicz
Tytuł orygin.	Sento d'un foco un freddo aspetto acceso
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI ; Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

SONET

Sonet w stylu Petrarki.

Śniegowej twarzy biją na mnie żary;
Mnie ona pali — sama w lód się zmienia;
Czuję dwu wiotkich ramion uściśnienia,
Zdolnych bez ruchu podźwigać ciężary.

Znam zmysłom ludzkim niedościgłą duszę:
Innym śmierć niesie, śmiercią nieujęta.
Sama swobodna, a mnie bierze w pęta,
Choć w sobie dobra, mnie sprawia katusze.

— O Panie, jakaż potęga niezłomna
Czyni twarz piękną wrogiem mojej twarzy
I wiedzie skutki z przyczyną niezgodne?

Dla mej radości, co mi jest zabrana,
Jest ona niby słońcem, które darzy
Ziemię promieńmi, samo wiecznie chłodne.

(Le Rime de M. A. Buonarotti, ed Guasti, Firenze 1863.)

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Michał Anioł i tłumacza: Edward Porębowicz.