Wielbi dusza moja Pana

Magníficat ánima mea Dóminum,
et exultávit spíritus meus
in Deo salvátore meo.
Quia respéxit humilitátem
ancíllae suae,
ecce enim ex hoc beátam
me dicent omnes generatiónes.
Quia fecit mihi magna
qui potens est,
et sanctum nomen eius.
Et misericórdia eius a progénie in progénies
timéntibus eum.
Fecit poténtiam in bráchio suo,
dispérsit supérbos mente cordis sui.
Depósuit poténtes de sede
et exaltávit húmiles.
Esuriéntes implévit bonis,
et dívites dimísit inánes.
Suscépit Ísrael púerum suum,
recordátus misericórdiae suae,
sicut locútus est ad patres nostros,
Ábraham et sémini eius in saecula.
Glória Patri et Fílio
et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio
et nunc et semper,
et in saecula saeculórum. Amen.

Wielbi dusza moja Pana
i raduje się duch mój,
w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie
swojej Służebnicy.
Oto bowiem odtąd błogosławić
mnie będą wszystkie pokolenia,
gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny,
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie
nad tymi, którzy się Go boją.
Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się
zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu,
a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami,
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie,
jak obiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi,
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku,
teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen.

1. Uwielbiaj, duszo moja, sławę Pana mego, *
    chwal Boga Stworzyciela tak bardzo dobrego.
2. Bóg mój, zbawienie moje, jedyna otucha, *
    Bóg mi rozkoszą serca i weselem ducha.
3. Bo mile przyjąć raczył swej sługi pokorę, *
    łaskawym okiem wejrzał na Dawida Córę.
4. Przeto wszystkie narody, co ziemię osiędą, *
    odtąd błogosławioną mnie nazywać będą.
5. Bo wielkimi darami uczczonam od Tego, *
    którego moc przedziwna, święte imię Jego.
6. Którzy się Pana boją, szczęśliwi na wieki, *
    bo z nimi miłosierdzie z rodu w ród daleki.
7. Na cały świat pokazał moc swych ramion świętych, *
    rozproszył dumne myśli głów pychą nadętych.
8. Wyniosłych złożył z tronu, znikczemnił wielmożne, *
    wywyższył, uwielmożnił w pokorę zamożne.
9. Głodnych nasycił hojnie i w dobra spanoszył, *
    bogaczów z torbą puścił i nędznie rozproszył.
10. Przyjął do łaski sługę, Izraela cnego, *
    wspomniał nań, użyczył mu miłosierdzia swego.
11. Wypełnił, co był przyrzekł niegdyś ojcom naszym: *
    Abrahamowi z potomstwem jego, wiecznym czasem.
12. Wszyscy śpiewajmy Bogu w Trójcy Jedynemu, *
    Chwała Ojcu, Synowi, Duchowi Świętemu.
13. Jak była na początku, tak zawsze niech będzie, *
    teraz i na wiek wieków niechaj słynie wszędzie.