Słońce bezsennych

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Słońce bezsennych! Nieba wieczornego oko!

Którego łzawy płomień drżąc świeci wysoko

I ukazuje ciemność – lecz jej nie rozproszy,

Jak podobnej do znikłej, wspomnianej rozkoszy,

Właśnie tak przyszłość, światło dni dawnych jaśnieje,

Świeci ona, lecz promień wystygły nie grzeje;

Nie śpi Smutek i patrzy na jej blask pogodny,

Widny, lecz z dala – jasny, lecz och! jaki chłodny!