Pługu mój pługu
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| Pługu mój pługu Hymn Biskupizny |
|||
| Hymnem Biskupizny, mikroregionu folklorystycznego w powiecie gostyńskim, jest pieśń "Pługu mój pługu". Powstała na wychodźstwie w Westfalii wśród Polskich emigrantów pochodzących z ówczesnego woj. poznańskiego. Autor nie jest znany. Pierwodruk (w:) Nowy Śpiewnik Polski. Zbiór najulubieńszych pieśni i dumek narodowych, Bochum 1898 (w drukarni "Wiarusa Polskiego") Zmodyfikowaną wersję (z refrenem) od 1966 roku Biskupianie uznali za "hymn Biskupizny" (Jankowiak S., 1993: Biskupizna. Dzieje regionu, folklor biskupiański, jego popularyzacja i popularyzatorzy. Zestawienie bibliograficzne, Oficyna Wydawnicza Otwarty Dom, Krobia). |
Pługu mój drogi, pługu mój stary,
Gdy prujesz ostrym żelazem
Te ziemię ojców, te nasze niwy,
Jam smutny i wesół razem.
Ref.: Będziesz ty orał pola i niwy
Tak jak orali rodacy!
Bo serce ojca by zapłakało
Jakbyś ty orał inaczej.
Pługu mój drogi, pługu mój stary
Niejeden rok tyś na świecie!
Tyś z siwym ojcem mym szedł do pary,
A jego dziś już grób gniecie.
Ref.: Będziesz ty orał pola i niwy
Tak jak orali rodacy!
Bo serce ojca by zapłakało
Jakbyś ty orał inaczej.
Tobą mój ojciec krajał zagony
i przeszedł życie szczęśliwy,
A gdy mu na śmierć jęknęły dzwony
Tyś nam pozostał poczciwy.
Ref.: Będziesz ty orał pola i niwy
Tak jak orali rodacy!
Bo serce ojca by zapłakało
Jakbyś ty orał inaczej.
Kiedy płakałem przy ojca zgonie
rzekł patrząc na mnie z tęsknotą:
Masz pług ten stary i zdrowe dłonie,
Nie będziesz synu sierotą.
Ref.: Będziesz ty orał pola i niwy
Tak jak orali rodacy!
Bo serce ojca w grobie zapłacze
Jakbyś ty orał inaczej.
