Ostatni despotyzm

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
 

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Cyprian Kamil Norwid
Tytuł Ostatni despotyzm
Pochodzenie Dzieła Cyprjana Norwida
Redaktor Tadeusz Pini
Data wydania 1934
Wydawnictwo Spółka Wydawnicza „Parnas Polski”
Drukarz W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wydania Warszawa
Źródło skany na Commons
Inne Cały tekst
Link do strony indeksu
OSTATNI DESPOTYZM.

«Cóż nowego?» — „Despotyzm runął!...
Wraz opowiem...
Oto depesza...»
«Jakże pan cieszy się zdrowiem?
Niech pan siędzie! Depesza mówi... Spocząć proszę.
Lecz co słyszę! W przysionku chrzęszczą mekintosze[1],
Ktoś nadchodzi! — To baron! Jakże cenne zdrowie?
Niech siędzie! Cóż nowego nam baron opowie?...

Depesza ta co mówi?... Może pomarańczę?...
Lub może wody z cukrem?» — «Upadły szarańcze
W Grecji... Na Cyprze brzeg się w otchłanie usunął...
W «Cyruliku Sewilskim»[2] występuje Pitta...
— Pomarańcza, jak widzę, z Malty — wyśmienita!»
«Może drugą?

I jakże despotyzm ów runął?
Lecz — właśnie anonsują eksszambelanowę
Z synem przybranym... — Cóż pan mówisz na nepotyzm?[3]
Chłopiec starszy od matki o rok i o głowę...
Właśnie nadchodzą...

Jakże? Runął ów despotyzm?»



Przypisy[edytuj]

  1. mekintosz lub makintosz (ang.) płaszcz z nieprzemakalnej materii, nazwany tak od wynalazcy.
  2. «Cyrulik Sewilski», słynna komedja Piotra Augusta Beaumarchais’go (1732—1790).
  3. nepotyzm (łac.). nadawanie intratnych godności nie ludziom zasłużonym, lecz swym najbliższym krewnym.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora.