Oda do radości (Schiller, przekł. Electron)

Cna radości, iskro bogów,
Córo Elizejskich Pól^[1]!
Żaru pełni wstępujemy
Na świątyni twojej próg.
Twoja moc połączy znowu
Co przez wieki przeciął miecz.
Wszyscy ludzie będą braćmi
Tam gdzie skrzydło dotknie twe.

Chór:
Znów zbratajmy się, miliony!
Znów podajmy sobie dłoń!
Na gwiaździstym firmamencie
Ojciec mieszka, tam ma dom!

Ten kto znalazł przyjaciela,
Komu bratem wierny druh,
Ten kto żonę miłą zdobył,
Z nami cieszy się za dwóch.
Tak raduje się tu każdy
Nawet jednej duszy brat.
A kto nie miał tyle szczęścia
Niech nie płacze, to nie czas.

Chór:
Wszyscy wokół zgromadzeni,
Złóżcie hołd sympatii swej!
Radość wiedzie aż pod gwiazdy
Tam gdzie Nienazwany jest.

Wszelkie życie pije radość,
Ten z natury piersi miód.
Czyś jest zacny czy nie dobry
Stąpasz po jej ścieżkach z róż.
Daje pocałunki, wino.
I przyjaciół po sam grób.
Da przyjemność robakowi,
Wie cherubin, wie to Bóg.

Chór:
Nie upadaj więc na duchu,
Poczuj wokół boską moc.
Szukaj na gwiazd firmamencie,
On tam mieszka, tam ma dom.

Radość to sprężyna dziejów,
I natury biegu spust.
Radość, radość kręci tryby,
Wprawia zegar świata w ruch.
Kusi pąki by zakwitły,
Słońcem w górze wabi kwiat.
Toczy kręgiem sfer niebieskich,
Tam gdzie kończy się nasz świat.

Chór:
Tak szczęśliwi i słoneczni,
Jak nad głową roje gwiazd,
Kroczmy drogą przeznaczenia,
Niech zwycięstwo czeka nas.

Uśmiecha się z luster prawdy -
Uczonemu świecić chce,
I na strome wzgórze cnoty,
Wytrwałego męża śle.
Nad górami światłej wiary,
Wiatry w jej sztandary dmą.
Poprzez pruchłych trumien szpary,
Widać chór anielski z nią.

Chór:
Znieście trudy, o miliony!
I uczyńcie lepszym świat!
Tam na gwiezdnym firmamencie,
Wielki Bóg nagrodzi nas.

Bogów niczym nie przekupisz,
Czyń więc tak jak czyni Bóg.
Bieda, smutek niech poznają
Jak jest wielką radość czuć.
Puść w niepamięć gniew i zemstę,
Wrogom swoim przebacz też,
Niech zgryzoty ich ominą,
Niech nie leją gorzkich łez.

Chór:
Rejestr długów swych przekreślmy;
Niechaj się pojedna świat!
Tam na gwiezdym firmamencie
Sądzi Bóg każdego z nas.

Radość pieni się w pucharze,
Z winnych gron złocistej krwi
Piją dobroć kanibale,
Mężni bądźmy także my -
Wstańcie bracia, wstańcie wszyscy,
Niechaj krąży kielich sam,
Trunek tryska niech do nieba:
Dobry Duch niech żyje nam!

Chór:
Ten co sławią gwiazd obroty,
Wielbi serafinów hymn,
Pijmy za Dobrego Ducha
Nad sklepieniem gwiazd pełnym!

c.d.n. (w trakcie tłumaczenia)