Lucyfer XIX

Po Twojej stronie niezliczone tłumy

Światów i ludzi pójdą w nieskończony

bój - i mieć będziesz posłuszne miliony;

karne ramiona i wierne rozumy;

Lecz wszystkie syny potęgi i dumy,

wszystko, co wzrośnie nad motłoch spodlony,

kto chce swobody, kto światła spragniony,

kto w głuche wieków zasłuchany szumy

Śni, kto Cię szuka, kto tęskni i tworzy,

pragnie lub gardzi: to moi rycerze!

Ja z nimi w bramy Twych niebios uderzę

I wichrzyć będę ład Twych stworzeń boży,

aż przyznasz kiedyś, że my światem społem

władamy, chociaż Ty górą, ja dołem!

Pokłosie. Poezje 1894 do 1904.