Któż o tej dobie płacze

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Któż o tej dobie

Płacze we żłobie?

A gdzie, gdzie?

W stajni ubogiej,

Lubo mróz srogi,

Niebieskie pacholę.

Ubogo leży,

W podłej odzieży,

A kto, kto?

Pan wszego świata,

Którego lata

Ogarnąć nie mogą.

Cud niesłychany,

Gość niewidziany,

A kto, kto?

Bóg utajony,

Dziś narodzony,

Ludziom się pokazał.

Przed Nim padają,

Cześć oddają,

A kto, kto?

Dwoje zwierzęta,

Nieme bydlęta,

Wół z osłem klękają.

Wolno wnijść lichym

Pasterzom cichym,

Do kogo?

DO Pana tego,

CO niebo Jego,

W żłobie leżącego.

Królowie jadą,

Korony kładą,

A skąd, skąd?

Od wschodu słońca,

Szukają końca

Zbawienia swojego.

Skarb otwierają,

Dary dawają,

A komu?

Wielcy Panowie,

Możni Królowie,

Dzieciątku małemu.

Bóg się dziś rodzi,

na świat przychodzi,

A po co?

Przyszedł na ziemię,

By ludzkie plemię

Od piekła wybawił.

Tegoż witajmy

I temuż dajmy,

A co, co?

Serca skruszone,

A oczyszczone

W miłości gorącej.

Bo nas miłuje

I nam daruje,

A co, co?

Czego pragniemy

I znaleźć chcemy;

Po śmierci zbawienie.

   góra strony