Kruk i lis (La Fontaine)
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
-
- Bywa często zwiedzionym,
- Kto lubi być chwalonym.
- Kruk miał w pysku ser ogromny;
- Lis, niby skromny,
- Przyszedł do niego i rzekł: "Miły bracie,
- Nie mogę się nacieszyć, kiedy patrzę na cię!
- Cóż to za oczy!
- Ich blask aż mroczy!
- Czyż można dostać
- Takową postać?
- A pióra jakie!
- Szklniące, jednakie.
- A jeśli nie jestem w błędzie,
- Pewnie i głos śliczny będzie."
- Więc kruk w kantaty; skoro pysk rozdziawił,
- Ser wypadł, lis go porwał i kruka zostawił.