Konstytucja Niemiec (1871)

Konstytucja II Rzeszy Niemieckiej. Fragmenty

Konstytucja II Rzeszy Niemieckiej. Fragmenty

ogłoszona 16 kwietnia 1871 Zobacz w Wikipedii hasła Cesarstwo Niemieckie

Ten tekst wymaga dopracowania.

Należy w nim poprawić formatowanie, tak jak w pozostałych dokumentach konstytucyjnych.

Informacje co należy poprawić, możesz znaleźć w dyskusji tego artykułu, jeśli nie zostały zamieszczone w tej informacji.

---

W pracy nad artykułem należy korzystać z zaleceń edycyjnych (ogólne - na wikipedii). Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.

Ta strona wymaga poprawnego sformatowania.

Tekst ten powinien zostać poprawiony tak, by był zgodny z zaleceniami edycyjnymi i przypominał układ tekstu oryginalnego.

---

Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.

I. Terytorium Związku

Art. 1. Terytorium Związku składa się z państw: Prus z Lauenburgiem, Bawarii, Saksonii, Wirtembergii, Badenii, Hesji, Meklemburgii-Szwerynu, Saksonii-Weimaru, Meklemburgii-Strelitz, Oldenburga, Brunświku, Saksonii-Meiningen, Saksonii-Altenburga, Saksonii-Koburg-Gothy, Anhalt, Schwarzburga-Rudolstadt, Schwarzburga-Sonderhausen, Waldeck, Reuss starszej linii, Reuss młodszej linii, Schaumburga-Lippe, Lippe, Lubeki, Bremy i Hamburga.

II. Ustawodawstwo Rzeszy

Art. 2. W granicach terytorium Związku władzę ustawodawczą wykonuje Rzesza zgodnie z zasadami wyrażonymi w niniejszej Konstytucji i z tym zastrzeżeniem, że ustawy Rzeszy mają pierwszeństwo przed ustawami krajowymi. Ustawy Rzeszy nabierają mocy wiążącej przez ich ogłoszenie ze strony Rzeszy, co dokonuje się przez publikacje w Dzienniku Ustaw Rzeszy. Jeżeli w ogłoszonej ustawie nie oznaczono innego terminu początkowego jej mocy wiążącej, zacznie ona obowiązywać z czternastym dniem licząc od dnia, w którym odpowiedni numer Dziennika Ustaw Rzeszy wydany został w Berlinie.

Art. 3. Dla całych Niemiec istnieje jeden wspólny indygenat, skutkiem czego podwładni (poddani, obywatele) jednego państwa należącego do Związku uznawani są w każdym innym państwie Związku za krajowców i uprawnieni do zamieszkania na stałe, do działalności gospodarczej, do zajmowania urzędów publicznych, do nabywania własności ziemskiej, do uzyskania miejscowego obywatelstwa, do korzystania ze wszystkich innych praw obywatelskich na tych samych warunkach i w równy sposób co tubylcy, także w zakresie dochodzenia praw i ochrony prawnej.

Żaden Niemiec nie powinien być ograniczony w zakresie korzystania z tych uprawnień ani przez zwierzchność swej ojczyzny, ani przez władze innego państwa należącego do Związku. [...] Wobec zagranicy wszyscy Niemcy mają jednakowe prawo do ochrony ze strony Rzeszy.

Art. 4.

Nadzorowi ze strony Rzeszy i jej ustawodastwu podlegają następujące sprawy:

1. postanowienia dotyczące swobodnego poruszania się, przynależności państwowej i osiedlania się, prawa obywatelstwa, paszportów i nadzoru policyjnego nad obcymi, uprawiania zawodu, ubezpieczeń, o ile sprawy nie zostały już uregulowane w art. 3 niniejszej Konstytucji, w Bawarii jednak z wyłączeniem spraw przynależności państwowej i osiedlania się, podobnie też sprawy kolonizacji i emigracji do krajów pozaniemieckich;

2. ustawodastwo dotyczące ceł i handlu oraz podatków przeznaczonych na cele Rzeszy;

3. ustanowienie systemu miar, wag i monet oraz ustalenie zasad emisji pieniędzy papierowych z pokryciem i bez pokrycia;

4. ogólne postanowienia w sprawach banków;

5. patenty na wynalazki;

6. ochrona własności umysłowej;

7. organizacja wspólnej ochrony handlu niemieckiego za granicą, żeglugi niemieckiej i jej flagi na morzu oraz ustanowienie wspólnej reprezentacji konsularnej, utrzymywanej przez Rzeszę;

8. kolejnictwo, jednakże w Bawarii z zastrzeżeniem postanowień art. 26, budowa dróg lądowych i wodnych w interesie obrony kraju i ogólnej komunikacji;

9. ruch statków na drogach wodnych należących wspólnie do kilku państw, utrzymanie tych dróg, jak również cła rzeczne i inne cła wodne;

10. poczta, telegraf, jednakże w Bawarii i Wirtembergii tylko w zgodzie z postanowieniami zawartymi w art. 52;

11. postanowienia wzajemnej egzekucji wyroków w sprawach cywilnych, a przede wszystkim załatwienie rekwizycji;

12. postanowienia o uwierzytelnianiu dokumentów publicznych;

13. wspólne ustawodastwo w zakresie prawa obligacyjnego, karnego, handlowego, wekslowego oraz postępowania sądowego;

14. sprawy sił zbrojnych Rzeszy i marynarki wojennej;

15. zarządzenia policji lekarskiej i weterynaryjnej;

16. postanowienia w sprawach prasy i zrzeszeń.

Art. 5. Ustawodastwo Rzeszy będzie wykonywane przez Radę Związku i Sejm Rzeszy. Postanowienie większości obu izb jest wymagane i wystarcza do wydawania ustawy Rzeszy. Przy wnioskach ustawodawczych dotyczących spraw wojska, marynarki wojennej i podatków określonych w art. 35, w razie różnicy zdań w Radzie Związku rozstrzyga głos Prezydium, o ile chodzi o utrzymanie w mocy obowiązującej istniejących urządzeń.

III. Rada Związku

[...]

IV. Prezydium

[...]

V. Sejm Rzeszy

[...]

XIV. Postanowienia ogólne

[...]

art. 9 Każdy członek Rady Związku ma prawo brania udziału w sesjach Sejmu Rzeszy, a także jest obowiązany na żądanie w czasie obrad Sejmu Rzeszy stanowisko swojego rządu przedstawić, także wtedy, gdy nie zostało ono zaakceptowane przez większość Rady Związku. Nikt nie może być jednocześnie członkiem Rady Związku i Sejmu Rzeszy.

art. 11 Prezydium Związku podlega Królowi Prus, który nosi miano Cesarza Niemiec. Cesarz ma prawo, postępując zgodnie z prawem międzynarodowym, w imieniu Rzeszy wypowiadać wojnę i zawierać pokój, związki i inne umowy z obcymi państwami zawierać, dyplomatów (posłów) uwierzytelniać i przyjmować. Do wypowiedzenia wojny w imieniu Rzeszy niezbędne jest uzyskanie zgody Sejmu Rzeszy, która w sposób dorosumiany ma miejsce w czasie ataku na terytorium Rzeszy bądź na jej wybrzeże. Jeżeli umowy z obcymi państwami dotyczą materii określonej w art. 4, należącej do obszaru ustawodawstwa Rzeszy, do ich ważności i zatwierzenia konieczna jest zgoda Sejmu Rzeszy.

art. 12 Cesarzowi przusługuje prawo powoływania, otwierania sesji, znoszenia i zamykania sesji zarówno Rady Związku, jak i Sejmu Rzeszy.

art. 13 Powołanie Sejmu Rzeszy i Rady Związku ma odbywa się corocznie i może Rada Związku zostać powołana do przygotowania swoich prac bez Sejmu Rzeszy, ostatecznie jednak nie może dojść do powołania izb bez Rady Związku.

art. 14 Powołanie Rady Związku uznaje się za dokonane, skoro tylko wymaga tego 1/3 liczby głosów.

art. 15 Przewodniczenie w Radzie Związku i prowadzenie spraw leży w kompetencji Kanclerza Rzeszy, mianowanego przez Cesarza. Kanclerz Rzeszy może być reprezentowany w Radzie Związku przez każdego jej członka, po uzgodnieniu w drodze pisemnej.

art. 16 Gotowe projekty (ustaw Rzeszy), po zakończeniu prac w Radzie Związku, w imieniu Cesarza Rzeszy przenosi się do Sejmu Rzeszy, gdzie członkowie Rady Związku reprezentowani mogą być osobiście bądź także poprzez mianowanych komisarzy.

art. 17 Cesarz podpisuje ustawy Rzeszy i ogłasza je, a także czuwa nad ich prawidłowym wprowadzeniem do porządku prawnego. Zarządzenia i rozporządzenia Cesarza ogłasza się w imieniu Rzeszy, do uzyskania pełnej mocy obowiązującej wymagają one jednak kontrasygnaty Kanclerza Rzeszy, który w ten sposób przejmuje za nie odpowiedzialność.

art. 18 Cesarz mianuje Urzędników Rzeszy, prowadzi ceremonię zaprzysiężenia, i ustala przypadki ich odwołania.

art. 19 W razie niewypełniania przez członków Związku ich konstytucyjnych zadań, mogą przez to zostać zatrzymani (zawieszenie kompetencji) w drodze kary. Karę tą zatwierdza Rada Związku i jest ona wykonywana przez Cesarza.

art. 20 ust. 1 Sejm Rzeszy wybierany jest w drodze powszechnych i bezpośrednich wyborów, a głosowanie jest tajne.

art. 22 Obrady Sejmu Rzeszy są ogólnodostępne. Prawdziwe relacje z posiedzeń Sejmu Rzeszy są zwolnione z odpowiedzialności.

art. 23 Sejm Rzeszy ma w granicach swoich kompetensji prawo inicjatywy ustawodawczej, a także może przekazywać Cesarzowi i Radzie Związku kierowane do siebie petycje.

art. 24 Kadencja Sejmu Rzeszy trwa trzy lata. Do rozwiązania Sejmu Rzeszy w czasie jego kadencji jest konieczne postanowienie Rady Związku za zgodą Cesarza.

art. 25 W razie rozwiązania Sejmu Rzeszy jego następne zebranie się ma miejsce w obrębie 60 dni po wyborach i 90 dni po jego rozwiązaniu.

art. 26 Bez zgody Sejmu Rzeszy nie jest możliwe odroczenie jego sesji na 30 dni, jak również ponowne złożenie wniosku o odroczenie w czasie tej sesji.

art. 29 Członkowie Sejmu Rzeszy są przedstawicielami całego Narodu i nie są związani żadnymi poleceniami i instrukcjami.

art. 30 Żaden członek Sejmu Rzeszy nie może być w czasie trwania mandatu ze względu na swoje głosowanie lub ze względu na wykonywanie swoich kompetencji czy też wyrażanie swojego zdania sądownie lub dyscyplinarnie prześladowany lub poza sesją Sejmu Rzeszy do odpowiedzialności pociągnięty.

art. 31 Bez zgody Sejmu Rzeszy żaden jego członek nie może zostać w czasie trwania sesji ze względu na podejrzenie popełnienia czynu zabronionego doprowadzony na przesłuchanie bądź zaaresztowany, za wyjątkiem sytuacji, gdy zostanie on przyłapany na gorącym uczynku lub w okresie kilku dni po dokonaniu czynu. Podobna zgoda wymagana jest w przypadku aresztowana z powodu wyrządzonej szkody. Na żądnie Sejmu Rzeszy postępowanie karne prowadzone przeciwko jego członkowi, jak również przesłuchanie i areszt cywilny ulega zawieszeniu na czas trwania sesji.

art. 32 Członkowie Sejmiu Rzeszy nie mogą pobierać żadnego uposarzenia czy odszkodowania za pełnienie swoich funkcji.

art. 69 Wszystkie dochody i wydatki Rzeszy kalkuluje się każdorocznie, po czym zostają one przesłane do wydziału budżetu (ministerstwa finansów). Ostatecznie przed początkiem roku budżetowego projekt ustawy budżetowej jest uchwalany zgodnie z konstytucją w drodze ustawy.

art. 76 Spory powstałe między Państwami-Członkami Związku, jeśli tylko nie są natury prywatnoprawnej i z tego powodu nie mogą być rozwiązane przez odpowiednie organy sądownictwa, załatwiane są przez Radę Związku, na żądanie jej części. Spory natury konstytucyjnej w Krajach Związkowych, których konstytucje nie przewidują odpowiednych organów umocowanych do ich rozwiązywania, mogą zostać rozstrzygnięte przez Radę Związku na żądanie jej części, lub gdy to nie wystarczy, mogą zostać załatwione w drodze ustawodawstwa Rzeszy.

art. 78 Zmiany Konstytucji następują w drodze ustawodawczej. Uważa się je za niebyłe, gdy 14 głosów pojawi się przeciwko nim w Radzie Związku. Te przepisy Konstytucji Rzeszy, które regulują prawa konkretnego Państwa Związkowego i jego relacji do Związku, mogą zostać zmienione tylko za zgodą państwa, którego dotyczą.

Ten tekst jest niekompletny. Jeśli możesz, rozbuduj go.