KPK/VI/II/I:Przestępstwa przeciwko religii i jedności kościoła
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| ←Ustanie kary | Kodeks Prawa Kanonicznego KSIĘGA VI Sankcje w kościele Część II Kary za poszczególne przestępstwa Tytuł I Przestępstwa przeciwko religii i jedności kościoła |
Przestępstwa przeciwko władzy kościelnej i wolności kościoła→ | |
[edytuj] Kan. 1364
§ 1.
Odstępca od wiary, heretyk lub schizmatyk podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa, przy zachowaniu przepisu kan. 194, § 1, n. 2; duchowny może być ponadto ukarany karami, o których w kan. 1336, § 1, n. 1,2 i 3.
§ 2.
Jeśli tego domaga się długotrwały upór lub wielkość zgorszenia, można dołączyć także inne kary, nie wyłączając wydalenia ze stanu duchownego.
[edytuj] Kan. 1365
Winny zakazanego uczestnictwa w rzeczach świętych ma być ukarany sprawiedliwą karą.
[edytuj] Kan. 1366
Rodzice lub ich zastępujący, którzy oddają dzieci do chrztu lub na wychowanie w religii niekatolickiej, powinni być ukarani cenzurą lub inną sprawiedliwą karą.
[edytuj] Kan. 1367
Kto postacie konsekrowane porzuca albo w celu świętokradczym zabiera lub przechowuje, podlega ekskomunice wiążącej mocą samego prawa, zarezerwowanej Stolicy Apostolskiej; duchowny może być ponadto ukarany inną karą, nie wyłączając wydalenia ze stanu duchownego.
[edytuj] Kan. 1368
Kto stwierdzając lub przyrzekając coś wobec władzy kościelnej dopuszcza się krzywoprzysięstwa, powinien być ukarany sprawiedliwą karą.
[edytuj] Kan. 1369
Kto w publicznym widowisku, w kazaniu, w rozpowszechnionym piśmie albo w inny sposób przy pomocy środków społecznego przekazu, wypowiada bluźnierstwo, poważnie narusza dobre obyczaje albo znieważa religię lub Kościół bądź wywołuje nienawiść lub pogardę, powinien być ukarany sprawiedliwą karą.
