KPK/VI/I/IV/II:Kary ekspijacyjne

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych


Cenzury Kodeks Prawa Kanonicznego • KSIĘGA VI
Sankcje w kościele
Część I
Przestępstwa i kary w ogólności
 • Tytuł IV
Kary oraz inne środki karne

Rozdział II Kary ekspijacyjne
Środki karne i pokuty
Cenzury Kodeks Prawa Kanonicznego
KSIĘGA VI
Sankcje w kościele
Część I
Przestępstwa i kary w ogólności

Tytuł IV
Kary oraz inne środki karne

Rozdział II Kary ekspijacyjne
Środki karne i pokuty


[edytuj] Kan. 1336

§ 1.
Kary ekspiacyjne, które mogą obowiązywać przestępcę albo na stałe, albo na czas określony lub nieokreślony, oprócz innych, ustanowionych ewentualnie ustawą, są następujące:

1° zakaz lub nakaz przebywania na określonym miejscu lub terytorium;
2° pozbawienie władzy, urzędu, zadania, prawa, przywileju, uprawnienia, łaski, tytułu, odznaczenia, nawet czysto honorowego;
3° zakaz korzystania z tego, co wyliczono w n. 2, lub zakaz korzystania z tego w określonym miejscu lub poza określonym miejscem; tego rodzaju zakazy nigdy nie powodują nieważności;
4° karne przeniesienie na inny urząd;
5° wydalenie ze stanu duchownego.

§ 2.
Karami wiążącymi mocą samego prawa mogą być tylko te kary ekspiacyjne, które wyliczono w § 1, n. 3.

[edytuj] Kan. 1337

§ 1.
Zakaz przebywania na określonym miejscu lub terytorium może dotyczyć zarówno duchownych, jak i zakonników; natomiast nakaz przebywania - duchownych diecezjalnych oraz zakonników w ramach ich konstytucji.

§ 2.
Do wydania nakazu przebywania na określonym miejscu lub terytorium, wymagana jest zgoda ordynariusza tego miejsca, chyba że chodzi o dom przeznaczony również dla duchownych spoza diecezji, odbywających pokutę lub podejmujących poprawę.

[edytuj] Kan. 1338

§ 1.
Pozbawienia i zakazy, wyliczone w kan. 1336, § 1, n. 2 i 3, nigdy nie obejmują władzy, urzędów, zadań, praw, przywilejów, uprawnień, łask, tytułów, odznaczeń, które nie podlegają władzy przełożonego ustanawiającego karę.

§ 2.
Nie można pozbawić władzy święceń, lecz jedynie zakazać jej wykonywania lub niektórych jej aktów; również nie można pozbawić kogoś stopni akademickich.

§ 3.
Odnośnie do zakazów wyliczonych w kan. 1336, 1, n. 3 należy zachować normę odnoszącą się do cenzur, podaną w kan. 1335.