Już idzie

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Antoni Kucharczyk, Wiejskich piosnek czar na grunwaldzki dar.

Już wieją pierwsze wiosny tchnienia, 
Nowego życia — odrodzenia, 
— Wnet w łonie śpiącej ziemi — matki 
Zbudzą do życia pierwsze kwiatku.

Jeszcze daleko, za morzami, 
Miła wiosenka, z piosenkami, 
Ale już idzie, już się śpieszy, 
Wnet smutne serca nam pocieszy.

Prędzej, wiosenko, do nas, prędzej, 
Bośmy tu w smutku, w wielkiej nędzy, 
— Wciąż spoglądamy w twoją stronę, 
Biją nam serca roztęsknione...

Hej, słonko, roztop śniegi, lody, 
Aby wiosence, pani młodej, 
Nie zziębły rączki, nóżki bose, 
— Dyamentową rozsyp rosę.

Wiosenko  — Boża ty królewno     
Piosenkę sielską, słodką, rzewną 
Mam w mej fujarce na witanie, 
— Więc śpiesz się, przychodź, me kochanie!.