Hymn do św. Józefa
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
- Ktokolwiek pragnie żyć tu szczęśliwy
- I zamknąć życia bieg kłopotliwy,
- Wesoło zamknąć przy śmierci nocy,
- Niechaj Józefa wzywa pomocy.
- On Oblubieniec Panny wybranej,
- On i Jezusa Ojciec mniemany,
- Prawy i wierny, zmazy w nim niema,
- A o co prosi, wszystko otrzyma.
-
-
- Ktokolwiek pragnie...
-
- Oddaje pokłon Bogu na sianie,
- Z Bogiem wygnańcem dzieli wygnanie,
- On za zgubioną dzieciną chodzi,
- Szuka jej smutny, wreszcie znachodzi.
-
-
- Ktokolwiek pragnie...
-
- Sam Mistrz najwyższy świata wszystkiego
- Żyje na ziemi z pracy rąk jego,
- Syn najwyższego Ojca wybrany
- Słucha go wszędzie, jemu poddany.
-
-
- Ktokolwiek pragnie...
-
- Bliski już zgonu z radością w oku,
- Jezusa z Matką widzi u boku,
- Wśród nich wesoły szczęściem oddycha,
- Wśród nich snem słodkim zasypia z cicha.
-
-
- Ktokolwiek pragnie...
-
- Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
-
-
- Ktokolwiek pragnie...
-
Antyfona. Oto sługa wierny i roztropny, którego postawił Pan nad czeladzią swoją.
- V. Módl się za nami, święty Józefie.
- R. Abyśmy się stali godnymi obietnic Pana Chrystusowych.
Módlmy się. Boże, który niewymowną opatrznością Błogosławionego Józefa na Oblubieńca Najświętszej Rodzicielki Twojej obrać raczyłeś, daj nam, błagamy, ażebyśmy tego, któremu jako Opiekunowi naszemu cześć oddajemy na ziemi, obrońcą mieć w niebie zasłużyli. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Odpust (Racc. 351); 1 rok za każdym razem, gdy się odmawia hymn powyższy z antyfoną z sercem skruszonem i nabożnie. (Pius VII. Reskr. X. Kardynała-Wikarego z dnia 6 września 1804).