Eulalia

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
Skocz do: nawigacja, szukaj


Eulalia • Edgar Allan Poe
Eulalia
Edgar Allan Poe
Przekład: Władysław Nawrocki.
Przedruk z: "Tygodnik Ilustrowany" 1909, nr 4, s. 74. Przekład trzech wierszy Poe (Zante, Do Heleny, Eulalia) pod wspólnym tytułem: "Edgar Allan Poe. Z nietłómaczonych poezji. W setną rocznicę urodzin poety.

             Błądziłem sam jedynie,
             W bólów i łez krainie…
Mój duch był, jak wód nieruchomych łono,
        Dopóki piękna i słodka Eulalia
Nie została rumieniącą się mą narzeczoną.
        Dopóki złotowłosa, młoda Eulalia
Nie została uśmiechniętą moją narzeczoną.

             Ach! nie tak migocą
             Złote gwiazdy nocą,
Jak te blaski, które jasny wzrok jej da mi —
             I nie tak drzew liście
             Płoną uroczyście,
Kiedy je perłowo-srebrny blask miesięczny plami…
       Nie równają się ze skromnej Eulalii
       Nieporównanymi kędziorami…
       Z jasnookiej, powiewnej Eulalii
       Niedbałymi i kornymi kędziorami.

         Bólu ni zwątpienia burz
         Teraz — ach — nie zaznam już…
Z jej się ducha westchnienie dobywa głęboko
         I przez wszystkie moje dni
         Jasno, stale błyszczy mi
Astarte na błękicie, za chmurek powłoką…
Podczas gdy zawsze na jej drogiej Eulalii
         Spoczywa macierzyńskie jej oko…
Podczas gdy zawsze na jej młodej Eulalii
         Spoczywa fiołkowe jej oko.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie tłumacza: Władysław Nawrocki.