Dziadek (Bahdanowicz)
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| Dziadek Wiersz Maksim Bahdanowicz |
|||
| Tłumaczenie: Electron (z języka białoruskiego). Wiersz pochodzi z roku 1913. |
"Dziadek"
(tytuł oryginału - biał. "Дзед")
Calutki dzień tak ciepło było,
Że dziadek - i on w końcu z pieca zlazł,
U rzeczki siadł, gdzie słońce piekło,
I stare plecy pod siermięgą[1] grzał.
Płynęła woda i bór szumiał,
Wokół pachło miodem, trawą ściętą...
Dziadkowi już nie było żal,
Że wkrótce stanie się on ziemią.
Przypis tłumacza
- ↑ Siermięga, świtka - rodzaj wierzchniej odzieży z długimi rękawami. Zobacz w Wikipedi hasło Świtka.
Zobacz też:
- Дзед - oryginalna białoruska wersja tego wiersza na białoruskich Wikiźródłach
| Tłumaczenie zostało udostępnione na innej licencji niż tekst oryginalny. | |
| Oryginał |
 Informacje o pochodzeniu tekstu możesz znaleźć w dyskusji tego tekstu. |
| Tłumaczenie |
 Tekst udostępniony jest na licencji Creative Commons Attribution 2.5. |
