Do Piotra Kłoczowskiego

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Nie chcę cię, Pietrze, do Włoch drugi raz prowadzić.

Trafisz sam; a mnie też czas o sobie poradzić,

Jesli mi w rewerendzie czy lepiej w sajanie,

Jesli mieszkać przy dworze czy na swoim łanie?

Ty będziesz w czas do tego, a dokądeś młody,

Użyj świata za czasu i pięknej swobody!

Co wadzi, póki lata nie zajdą leniwe,

Widzieć szeroki Dunaj, widzieć Alpy krzywe

Albo gdzie wpośrzód morza sławne miasto leży,

Albo gdzie pod dawny mur bystry Tyber bieży.

Dojedź i do Partenopy, a ujźrzysz te lasy,

Gdzie złotej rózgi szukał Eneasz przed czasy.

Tamże i piekło będzie, i ogromna skała,

Z której wieszcza Sybilla odpowiedź dawała.

Jedź w dobry czas, abych cię zaś oglądał zdrowo,

A donieś to mojemu Jedrzejowi słowo,

Że dokąd go nie widzę, musi mię być teszno,

A tak, łaskaw li na mię, niechaj bywa spieszno!