Biblia Gdańska/Księga Psalmów 51

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych


Biblia Gdańska - Stary Testament - Księga Psalmów

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24 - 25 - 26 - 27 - 28 - 29 - 30 - 31 - 32 - 33 - 34 - 35 - 36 - 37 - 38 - 39 - 40 - 41 - 42 - 43 - 44 - 45 - 46 - 47 - 48 - 49 - 50 - 51 - 52 - 53 - 54 - 55 - 56 - 57 - 58 - 59 - 60 - 61 - 62 - 63 - 64 - 65 - 66 - 67 - 68 - 69 - 70 - 71 - 72 - 73 - 74 - 75 - 76 - 77 - 78 - 79 - 80 - 81 - 82 - 83 - 84 - 85 - 86 - 87 - 88 - 89 - 90 - 91 - 92 - 93 - 94 - 95 - 96 - 97 - 98 - 99 - 100 - 101 - 102 - 103 - 104 - 105 - 106 - 107 - 108 - 109 - 110 - 111 - 112 - 113 - 114 - 115 - 116 - 117 - 118 - 119 - 120 - 121 - 122 - 123 - 124 - 125 - 126 - 127 - 128 - 129 - 130 - 131 - 132 - 133 - 134 - 135 - 136 - 137 - 138 - 139 - 140 - 141 - 142 - 143 - 144 - 145 - 146 - 147 - 148 - 149 - 150


[edytuj] Ps 51

1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
2 Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby.
3 Zmiłuj się nademną, Boże! według miłosierdzia twego; według wielkich litości twoich zgładź nieprawości moje.
4 Omyj mię doskonale od nieprawości mojej, a od grzechu mego oczyść mię.
5 Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy.
6 Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim.
7 Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja.
8 Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.
9 Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę.
10 Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.
11 Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje.
12 Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.
13 Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie.
14 Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.
15 Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
16 Wyrwij mię z pomsty za krew, o Boże, Boże zbawienia mojego! a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.
17 Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.
18 Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz.
19 Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże!
20 Dobrze uczyń według upodobania twego Syonowi; pobubuj mury Jeruzalemskie.
21 Tedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste, i całopalenia; tedy cielce ofiarować będą na ołtarzu twoim.


Arr l.png Ps 50 Ps 51 Ps 52 Arr r.png