Benedictus (Wujek)

Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i uczynił odkupienie ludu swego.
I podniósł róg zbawienia nam, w domu Dawida, służebnika swego.
Jako mówił przez usta świętych, którzy od wieku są, proroków swoich.
Wybawienie od nieprzyjaciół naszych, i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.
Aby uczynił miłosierdzie z ojcy naszymi i wspamiętał na testament swój święty,
Przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu,
Że nam dać miał, iżbyśmy, wybawieni z ręki nieprzyjaciół naszych, bez bojaźni mu służyli,
W świętobliwości i w sprawiedliwości przed nim, po wszystkie dni nasze.
A ty dzieciątko! prorokiem Najwyższego będziesz nazwane; bo uprzedzisz przed oblicznością Pańską, abyś gotował drogi jego.
Iżbyś dał naukę zbawienia ludowi jego, na odpuszczenie grzechów ich.
Dla wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, przez które nawiedził nas Wschód z wysokości.
Aby zaświecił tym, którzy w ciemności i w cieniu śmierci siedzą, ku wyprostowaniu dróg naszych na drogę pokoju.