Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi,

Trzej Królowie od wschodu.

Tu z darami, ofiarami,

każdy swego narodu.

Do Betlejem, gdzie złożony z Panny

Chrystus narodzony,

jadą z licznymi dwory.

Murzynowie, Arabowie,

Z Tarsu to są królowie;

Nauczeni, oświeceni

Ci święci trzej Magowie

Przez Proroka Balaama,

Co potwierdza gwiazda sama,

Prowadząca do szopy.

Nie leniwi lecz skwapliwi,

Swoje kraje rzucają,

A w te strony swe korony,

W szopie Panu składają;

Jeruzalem nawiedzając,

I Heroda się pytając,

Gdzie Król Chrystus narodzon.

Herod wita, Królów pyta,

Co to za Król na świecie

Obiecany i przysłany,

W którym Judzkim powiecie?

Na co rzekną, że Prorocy

O niebieskiej jego mocy

Piszą z Ducha Świętego.

Pozdrowiwszy, nawiedziwszy

Jeruzalem żegnają

A bez zwłoki, spieszne kroki

Do Betlejem wraz dają:

Melchior z BAltazarem,

Kasper z zacnym złota darem,

W szopie raczą Chrystusa.

Lubo w żłobie, jednak sobie

Dziecię Boga szacują;

Otworzywszy skarb złożywszy,

Wonność mirę darują:

A w najczystsze Panny ręce,

Matce Bożej, swej Panience

Wdzięczne dary złożyli.

Złoto Pana, a kapłana

Kadzidło oznaczało,

Mira znakiem, męki smakiem

W tych darach wyrażało:

Co Królowie gdy oddali,

Pana w żłobie pożegnali,

z matką Jego Maryją.

Więc w krainę, w swą dziecinę

Święci spieszą Panowie,

A w spocznięciu i w zaśnięciu

Z nieba stająposłowie

Świętym Królom wręcz bez trwogi

Rozkazują w domu progi,

Innym wracać gościńcem.

I tak święci w łaskęwzięci

Od Pana radości wesołości

Dla nas narodzonego

Wierni będąc, wyznawali

Że Bóg zrodzon, ogłaszali,

Aby zbawił narody.

I my dary, z serc ofiary

Dajmy Panu z Królami,

Miłość w złocie, zapach w cnocie,

Mirę gorzką i z nami:

Prosząc Pana poznanego,

Boga w żłobie złożonego,

By nas niebem darował.

   góra strony