Astry

Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych

Znowu więdną wszystkie zioła,

Tylko srebrne astry kwitną,

Zapatrzone w chłodną niebios

Toń błękitną.

Jakże smutna teraz jesień,

Ach, smutniejsza niż przed laty,

Choć tak samo żółkną liście.

Więdną kwiaty,

I tak samo noc miesięczna

Sieje jasność, smutek, ciszę

I tak samo drzew wierzchołki

Wiatr kołysze.

Ale teraz braknie sercu

Tych upojeń i uniesień,

Co swym czarem ożywiały

Smutną jesień.

Dawniej miała noc jesienna

Dźwięk rozkoszy w swoim hymnie,

Bo aielska, czysta postać

Stała przy mnie.

Przypominam jeszcze teraz

Bladej twarzy alabastry,

Kruzce włosy, a we włosach

Srebrne astry.

Widzę jeszcze ciemne oczy

I pieszczotę w ich spojrzeniu

Widzę wszystko w księżycowym